Resuscitation Fellow مرجع فارسی احیا، اورژانس و مراقبت‌های بحرانی

خانه › ترالی اورژانس › داروهای اطفال — جدول وزنی

داروهای اطفال — جدول وزنیPaediatric Drug Doses by Weight

اطفالبازبینی: ۱۰ مهر ۱۴۰۵· ۸ دقیقه مطالعه

وزن را حدس نزن — وزن کن، یا از نوار استفاده کن. و پیش از تزریق، محاسبه را یک نفر دیگر مستقل چک کند. همهٔ دوزها بر حسب کیلوگرم و با سقف دوز بزرگسال.

گزارش اشکال در این مطلب

★ پیش از هر دوزی

این فهرست برای یادآوری سریع است، نه جایگزین فارماکوپهٔ مرکز شما. دوزها بزرگسال و در غیاب نارسایی ارگان‌اند؛ غلظت آمپول‌ها و نام‌های تجاری بین کشورها فرق می‌کند. هر دوز را پیش از تزریق با پروتکل مرکز خود تطبیق بده.

ایست قلبی و احیاCardiac Arrest

طبق الگوریتم احیای پیشرفتهٔ کودکان. فشردن قفسهٔ سینه با نسبت ۱۵:۲ (دو امدادگر) و عمق یک‌سوم قطر قدامی-خلفی.

دارو دوز بزرگسال مسیر نکته
آدرنالینAdrenaline ۱۰ میکروگرم/کیلوگرم = ۰٫۱ میلی‌لیتر/کیلوگرم از محلول ۱:۱۰۰۰۰ · حداکثر ۱ میلی‌گرم وریدی یا داخل‌استخوانی هر ۳ تا ۵ دقیقه. در ریتم غیرقابل شوک، در اولین فرصت؛ در قابل شوک، پس از شوک سوم.
آمیودارونAmiodarone ۵ میلی‌گرم/کیلوگرم · حداکثر ۳۰۰ میلی‌گرم وریدی بولوس پس از شوک سوم و پنجم در VF و VT بدون نبض.
دفیبریلاسیونDefibrillation ۴ ژول/کیلوگرم پدهای کودک زیر ۸ سال یا ۲۵ کیلوگرم اگر پد کودک نداری، پد بزرگسال بهتر از هیچ است — یکی قدام، یکی خلف.
مایع بولوسFluid bolus ۱۰ میلی‌لیتر/کیلوگرم کریستالوئید ایزوتونیک وریدی یا داخل‌استخوانی ۲۰ میلی‌لیتر/کیلوگرم در شوک جبران‌نشده. در DKA، سوءتغذیهٔ شدید، و بیماری قلبی، ۱۰ میلی‌لیتر/کیلوگرم و آهسته‌تر. پس از هر بولوس، ارزیابی مجدد.
گلوکز ۱۰٪Glucose 10% ۲ میلی‌لیتر/کیلوگرم وریدی در هیپوگلیسمی. قند را در هر کودک بدحال بسنج — ذخیرهٔ گلیکوژن کم است.
بی‌کربنات سدیم ۸٫۴٪Sodium bicarbonate ۱ میلی‌مول/کیلوگرم وریدی روتین نیست. در هیپرکالمی، مسمومیت با TCA، و اسیدوز شدید مقاوم.
کلسیم گلوکونات ۱۰٪Calcium gluconate 10% ۰٫۵ میلی‌لیتر/کیلوگرم · حداکثر ۲۰ میلی‌لیتر وریدی آهسته در هیپرکالمی با تغییرات ECG، هیپوکلسمی، و مسمومیت با بلوکر کانال کلسیم.

اورژانس‌های شایعCommon Emergencies

دوزها تقریبی و بر پایهٔ منابع رایج‌اند؛ با پروتکل و فرمولاری مرکز خود تطبیق بده.

دارو دوز بزرگسال مسیر نکته
آدرنالین عضلانی (آنافیلاکسی)Adrenaline IM ۱۰ میکروگرم/کیلوگرم از محلول ۱:۱۰۰۰ · زیر ۶ سال ۱۵۰ میکروگرم · ۶ تا ۱۲ سال ۳۰۰ میکروگرم · بالای ۱۲ سال ۵۰۰ میکروگرم عضلانی، قدام-جانبی ران تکرار هر ۵ دقیقه در صورت نیاز. آنافیلاکسی.
سالبوتامول نبولایزSalbutamol nebulised زیر ۵ سال ۲٫۵ میلی‌گرم · بالای ۵ سال ۵ میلی‌گرم نبولایزر با اکسیژن در حملهٔ شدید، پشت سر هم (back-to-back). پتاسیم را پایش کن.
ایپراتروپیوم نبولایزIpratropium زیر ۱۲ سال ۲۵۰ میکروگرم · بالای ۱۲ سال ۵۰۰ میکروگرم نبولایزر با سالبوتامول در حملهٔ شدید.
پردنیزولون خوراکیPrednisolone ۱ تا ۲ میلی‌گرم/کیلوگرم · حداکثر ۴۰ میلی‌گرم خوراکی در آسم. در کودکی که استفراغ می‌کند، هیدروکورتیزون ۴ میلی‌گرم/کیلوگرم وریدی.
دگزامتازون (کروپ)Dexamethasone (croup) ۰٫۱۵ تا ۰٫۶ میلی‌گرم/کیلوگرم دوز واحد خوراکی (یا وریدی/عضلانی) در کروپ. در کروپ شدید با استریدور در استراحت، آدرنالین نبولایز ۰٫۴ میلی‌لیتر/کیلوگرم از ۱:۱۰۰۰، حداکثر ۵ میلی‌لیتر.
میدازولام (تشنج)Midazolam ۰٫۳ میلی‌گرم/کیلوگرم باکال یا داخل‌بینی · حداکثر ۱۰ میلی‌گرم باکال، داخل‌بینی، یا وریدی (۰٫۱ میلی‌گرم/کیلوگرم) خط اول در وضعیت صرعی بدون دسترسی وریدی.
لورازپامLorazepam ۰٫۱ میلی‌گرم/کیلوگرم · حداکثر ۴ میلی‌گرم وریدی خط اول با دسترسی وریدی. حداکثر دو دوز بنزودیازپین، سپس خط دوم.
لوتیراستامLevetiracetam ۴۰ تا ۶۰ میلی‌گرم/کیلوگرم · حداکثر ۳ گرم وریدی طی ۵ تا ۱۰ دقیقه خط دوم در وضعیت صرعی.
سفتریاکسونCeftriaxone ۸۰ میلی‌گرم/کیلوگرم روزانه · حداکثر ۴ گرم (در مننژیت دوز بالاتر طبق پروتکل) وریدی در سپسیس و مننژیت. در نوزاد با یرقان یا دریافت کلسیم، احتیاط — سفوتاکسیم جایگزین.
پاراستامولParacetamol ۱۵ میلی‌گرم/کیلوگرم هر ۴ تا ۶ ساعت · حداکثر ۶۰ میلی‌گرم/کیلوگرم در شبانه‌روز خوراکی، رکتال، یا وریدی در نوزاد و کودک کم‌وزن، دوز وریدی ۷٫۵ میلی‌گرم/کیلوگرم زیر ۱۰ کیلوگرم.
ایبوپروفنIbuprofen ۵ تا ۱۰ میلی‌گرم/کیلوگرم هر ۶ تا ۸ ساعت خوراکی در کم‌آبی، نارسایی کلیه، و آبلهٔ مرغان با احتیاط.
مورفینMorphine ۰٫۱ میلی‌گرم/کیلوگرم وریدی، تیتر شده وریدی یا فنتانیل داخل‌بینی ۱٫۵ میکروگرم/کیلوگرم — سریع و بدون سوزن، بسیار مفید.
اندانسترونOndansetron ۰٫۱ تا ۰٫۱۵ میلی‌گرم/کیلوگرم · حداکثر ۴ میلی‌گرم وریدی یا قرص حل‌شونده در استفراغ، جذب خوراکی را ممکن می‌کند و از سرم وریدی بی‌نیاز می‌سازد.
نالوکسانNaloxone ۱۰ میکروگرم/کیلوگرم، تکرار تا پاسخ وریدی، عضلانی، یا داخل‌بینی هدف تنفس کافی، نه بیداری کامل. اوپیوئیدها.

تجهیزات Equipment

تخمین وزن و اندازه‌هاWeight and Size Estimation

  • بهترین روش: وزن کردن کودک. اگر ممکن نیست، وزن گفته‌شده توسط والدین معمولاً دقیق است.
  • نوار بروزلو (Broselow) یا نوار قد-وزن — بهترین جایگزین؛ هم وزن و هم دوزها و اندازهٔ تجهیزات را می‌دهد.
  • فرمول تقریبی (۱ تا ۵ سال): وزن ≈ (سن × ۲) + ۸
  • فرمول تقریبی (۶ تا ۱۲ سال): وزن ≈ (سن × ۳) + ۷
  • لولهٔ تراشه بدون کاف: قطر داخلی ≈ (سن ÷ ۴) + ۴
  • لولهٔ تراشه با کاف: قطر داخلی ≈ (سن ÷ ۴) + ۳٫۵
  • عمق لولهٔ تراشه (از لب): ≈ قطر داخلی × ۳
  • شیرخوار زیر یک سال: لولهٔ ۳٫۵ تا ۴٫۰ · نوزاد ترم: ۳٫۰ تا ۳٫۵

علائم حیاتی طبیعی به تفکیک سنNormal Vital Signs by Age

  • زیر ۱ سال: ضربان ۱۱۰–۱۶۰ · تنفس ۳۰–۴۰ · سیستولی ۷۰–۹۰
  • ۱ تا ۲ سال: ضربان ۱۰۰–۱۵۰ · تنفس ۲۵–۳۵ · سیستولی ۸۰–۹۵
  • ۲ تا ۵ سال: ضربان ۹۵–۱۴۰ · تنفس ۲۵–۳۰ · سیستولی ۸۰–۱۰۰
  • ۵ تا ۱۲ سال: ضربان ۸۰–۱۲۰ · تنفس ۲۰–۲۵ · سیستولی ۹۰–۱۱۰
  • بالای ۱۲ سال: ضربان ۶۰–۱۰۰ · تنفس ۱۵–۲۰ · سیستولی ۱۰۰–۱۲۰
  • حداقل فشار سیستولی قابل‌قبول (۱ تا ۱۰ سال): ۷۰ + (۲ × سن)
  • برادی‌کاردی در کودک، یک علامت پیش از ایست است — تا خلاف آن ثابت نشود، هیپوکسی.

ایمنی تجویز در کودکPaediatric Prescribing Safety

  • وزن را بنویس روی هر برگ دستور و هر سرنگ.
  • دوز محاسبه‌شده را با سقف دوز بزرگسال مقایسه کن — کودک بزرگ‌جثه نباید بیش از بزرگسال بگیرد.
  • محاسبه را یک نفر دیگر مستقل چک کند — نه فقط نگاه کند.
  • اعشار خطرناک است: «۰٫۵» بنویس، نه «.۵». و هرگز «۵٫۰» ننویس (ممکن است ۵۰ خوانده شود).
  • رقت را مشخص کن — به‌ویژه برای آدرنالین: ۱:۱۰۰۰ یا ۱:۱۰۰۰۰؟
  • از سرنگ با اندازهٔ مناسب استفاده کن — کشیدن ۰٫۲ میلی‌لیتر در سرنگ ۲۰ میلی‌لیتری، منبع خطاست.
  • در ترالی کودکان، کارت دوز بر حسب وزن را از پیش آماده و لمینت کن.

قانون اول

وزن را حدس نزن

در کودک، همهٔ دوزها بر حسب کیلوگرم است — یعنی یک خطای وزنی، در همهٔ داروها تکرار می‌شود.

به‌ترتیب اولویت:

  1. کودک را وزن کن
  2. وزن گفته‌شده توسط والدین (معمولاً دقیق است)
  3. نوار بروزلو یا نوار قد-وزن
  4. فرمول تخمینی — آخرین گزینه

و سقف دوز بزرگسال را فراموش نکن

نوجوان ۹۰ کیلویی نباید دو برابر دوز بزرگسال بگیرد. هر دوز محاسبه‌شده را با سقف بزرگسال مقایسه کن.

کودک بدحال — آنچه متفاوت است

کودکان خوب جبران می‌کنند، و ناگهان فرو می‌ریزند

  • فشار خون تا دیر، طبیعی می‌ماند — افت فشار، علامت بسیار دیررس است
  • شاخص‌های زودرس: تاکی‌کاردی · تاکی‌پنه · پر شدن مویرگی کُند · اندام سرد · کاهش برون‌ده ادراری · بی‌قراری یا بی‌حالی غیرمعمول
  • برادی‌کاردی = هیپوکسی تا خلاف آن ثابت شود، و یک علامت پیش از ایست است
  • ایست قلبی در کودک، معمولاً منشأ تنفسی دارد — پس تهویه و اکسیژن اولویت دارند

حرف والدین را جدی بگیر

«این مثل همیشه نیست» از زبان والدین، یکی از قوی‌ترین شاخص‌های بیماری جدی در کودک است.

نکات بولوس مایع

موقعیت بولوس
شوک معمول ۱۰ میلی‌لیتر/کیلوگرم، ارزیابی مجدد، تکرار
شوک جبران‌نشده ۲۰ میلی‌لیتر/کیلوگرم
DKA ۱۰ میلی‌لیتر/کیلوگرم و آهسته — خطر ادم مغزی
سوءتغذیهٔ شدید آهسته و با احتیاط بسیار
بیماری قلبی ۵–۱۰ میلی‌لیتر/کیلوگرم و ارزیابی مکرر
تروما خون، نه کریستالوئید

پس از هر بولوس، ارزیابی مجدد

کبد بزرگ‌شونده، رال‌های تازه، و بدتر شدن کار تنفسی = اضافه‌بار مایع. متوقف شو و بازبینی کن.

دسترسی عروقی

دو تلاش، یا ۹۰ ثانیه — سپس داخل استخوانی

در کودک بدحال، وقت تلف نکن.

سوزن داخل‌استخوانی (IO) سریع، مطمئن، و برای همهٔ داروها و مایعات قابل استفاده است.

محل‌ها: تیبیای پروگزیمال (شایع‌ترین) · تیبیای دیستال · فمور دیستال · سر هومروس در کودک بزرگ‌تر.

و بی‌دردی: در کودک هوشیار، لیدوکائین داخل‌استخوانی پیش از انفوزیون.

و یک یادآوری

در هر کودک بدحال، این چهار را بسنج

۱. قند خون — ذخیرهٔ گلیکوژن کم است؛ هیپوگلیسمی شایع

۲. دما — هم تب و هم هیپوترمی؛ کودکان سریع سرد می‌شوند

۳. وزن — برای همهٔ دوزها

۴. علائم حیاتی به تفکیک سن — «ضربان ۱۴۰» در شیرخوار طبیعی است و در نوجوان، اورژانس

منابع و گایدلاین‌ها ۳
  1. European Paediatric Advanced Life Support Guidelines — European Resuscitation Council (2025)
  2. Paediatric advanced life support guidelines — Resuscitation Council UK (2025)
  3. BNF for Children — BNFC / NICE (2026)
برای مطالعهٔ بیشتر ۲

سلب مسئولیت

این مطالب صرفاً برای آموزش کادر درمان تهیه شده و جایگزین قضاوت بالینی، پروتکل بیمارستان محل خدمت شما یا مشورت با متخصص نیست. پیش از اجرای هر دوز یا مداخله، آن را با منبع رسمی و پروتکل مرکز خود تطبیق دهید.