Resuscitation Fellow مرجع فارسی احیا، اورژانس و مراقبت‌های بحرانی

خانه › دستنامهٔ بالینی › ترومای سر

ترومای سرHead Injury

تروماتهدیدکنندهٔ حیاتبازبینی: ۱۰ مهر ۱۴۰۵· ۱۰ دقیقه مطالعه

آسیب اولیه را نمی‌توانی برگردانی؛ آسیب ثانویه را می‌توانی پیشگیری کنی. هیپوکسی و هیپوتانسیون، بیشتر از خود ضربه مغز را از بین می‌برند.

گزارش اشکال در این مطلب

◉ ۳۰ ثانیهٔ اول — همین حالا

  1. GCS را خودت بسنج و سه جزء را جداگانه بنویس — نه فقط عدد کل.
  2. SpO₂ بالای ۹۴٪ و فشار سیستولی بالای ۱۱۰ — دو عدد که مغز را نجات می‌دهند.
  3. قند خون — هیپوگلیسمی، GCS را پایین می‌آورد.
  4. مردمک‌ها: اندازه، تقارن، و پاسخ.
  5. ضدانعقاد؟ — به‌تنهایی اندیکاسیون CT است.
  6. سر را ۳۰ درجه بالا بیاور و گردن را آزاد نگه دار.

★ نشانه‌های خطر — اگر هست، سطح مراقبت را بالا ببر

  • GCS کمتر از ۱۳ در هر زمان، یا افت ۲ نمره‌ای.
  • مردمک گشاد یک‌طرفه و بدون واکنش — فتق.
  • برادی‌کاردی با فشار بالا و تنفس نامنظم — رفلکس کوشینگ.
  • تشنج پس از ضربه.
  • علائم شکستگی قاعدهٔ جمجمه — چشم راکونی، علامت بتل، نشت CSF.
  • استفراغ مکرر، یا هر دورهٔ روشن (lucid interval).

چارچوب: اولیه و ثانویه

تمام کار ما، پیشگیری از آسیب ثانویه است

آسیب اولیه در لحظهٔ ضربه رخ داده: پارگی آکسون، کوفتگی، خونریزی. برگشت‌ناپذیر است.

آسیب ثانویه در ساعت‌های بعد رخ می‌دهد و کاملاً قابل پیشگیری است:

هیپوکسی · هیپوتانسیون · هیپرکاپنی · هیپوگلیسمی · تب · تشنج · افزایش ICP · هیپوناترمی

یک دورهٔ هیپوتانسیون یا هیپوکسی، مرگ‌ومیر را به‌شدت بالا می‌برد.

دو عددی که باید محافظت شوند

SpO₂ بالای ۹۴٪ · فشار سیستولی بالای ۱۱۰ mmHg

در بیمار ترومایی با آسیب مغزی، احیای هیپوتانسیو مجاز ممنوع است — مغز به فشار پرفیوژن نیاز دارد.

GCS — درست سنجیدن

چشم کلامی حرکتی
۶ — — اطاعت از دستور
۵ — جهت‌یافته موضعی کردن درد
۴ خودبه‌خود گیج کنار کشیدن از درد
۳ با صدا کلمات نامربوط خم شدن غیرطبیعی
۲ با درد صداهای نامفهوم باز شدن غیرطبیعی
۱ باز نمی‌کند هیچ هیچ

سه جزء را جداگانه بنویس

GCS برابر ۹ می‌تواند E2V2M5 باشد یا E4V1M4 — دو بیمار کاملاً متفاوت.

جزء حرکتی (M) بیشترین ارزش پیش‌آگهی را دارد.

و اگر بیمار لوله‌گذاری شده یا آفازیک است، جزء کلامی را با «T» یا توضیح بنویس، نه عدد ساختگی.

پیش از نسبت دادن GCS پایین به آسیب مغزی

قند، اکسیژن، فشار، الکل، دارو، و هیپوترمی را رد کن.

و هرگز کاهش هوشیاری را به مستی نسبت نده تا آسیب سر رد نشده — این یک علت کلاسیک تشخیص از دست‌رفته است.

الگوهای ضایعه

ضایعه سازوکار تابلو پیامد
اکسترادورال پارگی شریان مننژیال میانی · شکستگی تمپورال دورهٔ روشن سپس افت سریع با جراحی به‌موقع، عالی
ساب‌دورال حاد پارگی وریدهای پل‌زننده · ضربهٔ پرانرژی افت سریع، اغلب GCS پایین از ابتدا بد — آسیب مغزی زمینه‌ای شدید
ساب‌دورال مزمن ضربهٔ جزئی در سالمند یا الکلی هفته‌ها بعد: گیجی، سردرد، افت عملکرد معمولاً خوب با تخلیه
کوفتگی (contusion) ضربه و ضدضربه متغیر؛ می‌تواند بزرگ شود CT تکراری لازم است
آسیب منتشر آکسونی شتاب-کاهش شتاب چرخشی کمای عمیق با CT تقریباً طبیعی بد
SAH تروماتیک شایع‌ترین یافتهٔ CT در تروما سردرد معمولاً خوش‌خیم‌تر از SAH آنوریسمی

ساب‌دورال مزمن در سالمند — تشخیص از دست‌رفته

بیمار سالمند با گیجی تدریجی، افت راه رفتن، یا تغییر شخصیت — و اغلب هیچ شرح حالی از ضربه ندارد.

عوامل خطر: سن، الکل، ضدانعقاد، زمین خوردن مکرر.

در هر سالمند با افت شناختی تازه، CT سر را در نظر بگیر. دلیریوم · زمین خوردن در سالمند.

چه کسی CT لازم دارد

CT ظرف یک ساعت

  • GCS کمتر از ۱۳ در هر زمان، یا کمتر از ۱۵ پس از ۲ ساعت از آسیب
  • شکستگی باز یا فرورفتهٔ جمجمه
  • علائم شکستگی قاعدهٔ جمجمه — چشم راکونی، علامت بتل، هموتیمپانوم، نشت CSF از بینی یا گوش
  • تشنج پس از ضربه
  • نقص عصبی کانونی
  • بیش از یک بار استفراغ

CT ظرف ۸ ساعت

  • سن ۶۵ سال یا بیشتر با فراموشی یا کاهش هوشیاری
  • اختلال خونریزی‌دهنده یا هر ضدانعقاد — حتی با GCS برابر ۱۵ و بدون هیچ علامتی
  • سازوکار پرخطر (تصادف با سرعت بالا، سقوط از بیش از ۱ متر یا ۵ پله، پرتاب شدن)
  • بیش از ۳۰ دقیقه فراموشی پیش‌رویدادی
تله: بیمار ضدانعقادی که خوب به‌نظر می‌رسد

این شایع‌ترین دام است. بیمار راه می‌رود، حرف می‌زند، و GCS برابر ۱۵ دارد.

ضدانعقاد به‌تنهایی اندیکاسیون CT است — و در بیماران پرخطر، پایش طولانی‌تر یا CT تکراری هم لازم است، چون خونریزی می‌تواند تأخیری باشد.

و اگر خونریزی پیدا شد، معکوس کردن را فوراً شروع کن — پیش از مشاورهٔ جراحی مغز، نه بعد از آن. بیمار تحت درمان ضدانعقاد.

درمان آسیب مغزی شدید

اهداف فیزیولوژیک

متغیر هدف
SpO₂ بالای ۹۴٪
فشار سیستولی بالای ۱۱۰ (در شوک، خون بده)
PaCO₂ نورموکاپنی، ۴٫۵–۵ kPa
قند طبیعی — هم هیپو و هم هیپرگلیسمی زیان‌آور
دما نورموترمی — تب را فعالانه درمان کن
سدیم طبیعی تا کمی بالا؛ هیپوناترمی ممنوع

هیپرونتیلاسیون روتین ممنوع

انقباض عروق مغزی، ICP را پایین می‌آورد ولی ایسکمی می‌دهد.

فقط به‌عنوان پل کوتاه‌مدت نجات در فتق قریب‌الوقوع، تا رسیدن به درمان قطعی.

اقدامات کاهش ICP

  • سر ۳۰ درجه بالا، گردن در خط وسط و آزاد (کالر تنگ، تخلیهٔ وریدی را مختل می‌کند)
  • آرام‌سازی و مسکن کافی — درد و سرفه ICP را بالا می‌برند
  • سالین هایپرتونیک یا مانیتول در شواهد فتق
  • درمان تشنج — وضعیت صرعی
  • تماس فوری با جراحی مغز و اعصاب

جزئیات: افزایش فشار داخل جمجمه.

ترانگزامیک اسید

مطالعهٔ CRASH-3 در آسیب مغزی خفیف تا متوسط سود نشان داد، به شرط تجویز ظرف ۳ ساعت.

۱ گرم IV طی ۱۰ دقیقه، سپس ۱ گرم طی ۸ ساعت.

آنچه انجام نمی‌شود

اقدام وضعیت
کورتیکواستروئید ممنوع — مطالعهٔ CRASH مرگ‌ومیر بیشتر نشان داد
هیپرونتیلاسیون روتین ممنوع
ضدتشنج پیشگیرانهٔ طولانی‌مدت نقش محدود؛ با نورولوژی
هیپوترمی درمانی روتین سود اثبات‌نشده

ترومای خفیف سر و ضربهٔ مغزی (concussion)

مشاوره‌های ترخیص — مکتوب

بیماری که CT طبیعی دارد و ترخیص می‌شود، باید مکتوب بداند چه زمانی برگردد:

  • کاهش هوشیاری یا خواب‌آلودگی غیرمعمول
  • سردرد شدید و بدتر شونده
  • استفراغ مکرر
  • گیجی، رفتار عجیب
  • تشنج
  • ضعف، بی‌حسی، دوبینی، یا اختلال تکلم
  • نشت مایع شفاف از بینی یا گوش

و کسی باید ۲۴ ساعت همراهش باشد — اگر تنها زندگی می‌کند، به بستری کوتاه فکر کن.

بازگشت به کار و ورزش

در سندرم پس از ضربه (post-concussion): سردرد، سرگیجه، خستگی، اختلال تمرکز، تحریک‌پذیری و اختلال خواب که می‌تواند هفته‌ها طول بکشد.

بازگشت به ورزش تدریجی و مرحله‌ای است. ضربهٔ دوم پیش از بهبود کامل، می‌تواند فاجعه‌بار باشد (second impact syndrome).

بیمار را به مسیر پیگیری مشخص ارجاع بده، نه فقط «اگر بد شد برگرد».

مرتبط: ارزیابی اولیهٔ تروما · ترومای ستون فقرات

منابع و گایدلاین‌ها ۳
  1. Head injury: assessment and early management (NG232) — NICE (2023)
  2. Guidelines for the Management of Severe Traumatic Brain Injury, 4th edition — Brain Trauma Foundation (2016)
  3. CRASH-3: Effects of tranexamic acid on death in patients with traumatic brain injury — The Lancet (2019)
برای مطالعهٔ بیشتر ۲
  • NICE NG232 — Head injury گایدلاینمعیارهای دقیق CT و پایش؛ عملی‌ترین مرجع
  • Brain Trauma Foundation Guidelines گایدلاین

آزمون کوتاه

یک گزینه را انتخاب کن؛ پاسخ و توضیح بلافاصله نمایش داده می‌شود.

۱. دو متغیر فیزیولوژیکی که بیشترین اثر را بر پیامد آسیب مغزی تروماتیک دارند کدام‌اند؟

یک دورهٔ هیپوتانسیون (سیستولی زیر ۹۰) یا هیپوکسی (SpO₂ زیر ۹۰) مرگ‌ومیر را به‌طور چشمگیری بالا می‌برد. آسیب اولیه در لحظهٔ ضربه رخ داده و برگشت‌ناپذیر است؛ تمام کار ما پیشگیری از آسیب ثانویه است: هیپوکسی، هیپوتانسیون، هیپرکاپنی، هیپوگلیسمی، تب، تشنج و افزایش ICP.

۲. بیمار پس از ضربه بی‌هوش شد، سپس کاملاً هوشیار شد و حالا دوباره دارد افت می‌کند. کلاسیک کدام ضایعه؟

دورهٔ روشن (lucid interval) مشخصهٔ هماتوم اکسترادورال است: پارگی شریان مننژیال میانی، معمولاً با شکستگی استخوان تمپورال. خون شریانی سریع تجمع می‌یابد. این یک اورژانس جراحی مغز است و با تخلیهٔ به‌موقع، پیامد می‌تواند عالی باشد — به شرط آنکه دیر نشود.

۳. سالمند ۸۲ ساله تحت وارفارین، چند هفته پیش زمین خورده، حالا با گیجی تدریجی و سردرد. محتمل‌ترین تشخیص؟

در سالمند، آتروفی مغز وریدهای پل‌زننده را کشیده می‌کند و یک ضربهٔ جزئی — که بیمار گاهی اصلاً به‌یاد نمی‌آورد — آن‌ها را پاره می‌کند. خون وریدی آهسته جمع می‌شود و تابلو هفته‌ها بعد و به‌صورت گیجی، افت عملکرد یا تغییر شخصیت ظاهر می‌شود — که به‌راحتی با دلیریوم یا دمانس اشتباه می‌شود.

۴. در آسیب مغزی تروماتیک، هدف PaCO₂ چیست؟

هیپرونتیلاسیون با انقباض عروق مغزی ICP را پایین می‌آورد — ولی همان انقباض، جریان خون مغز را کم می‌کند و ایسکمی می‌دهد. پس هیپرونتیلاسیون روتین زیان‌آور است و فقط به‌عنوان پل کوتاه‌مدت در فتق قریب‌الوقوع، تا رسیدن به درمان قطعی، استفاده می‌شود.

۵. بیمار با GCS برابر ۱۵ که سرش ضربه خورده و آپیکسابان می‌خورد. اندیکاسیون CT دارد؟

در بیمار ضدانعقادی، خونریزی داخل جمجمه می‌تواند بدون علامت اولیه و تأخیری باشد. گایدلاین‌ها (NICE NG232) ضدانعقاد را اندیکاسیون مستقل CT ظرف ۸ ساعت می‌دانند. بیمار تحت درمان ضدانعقاد.

سلب مسئولیت

این مطالب صرفاً برای آموزش کادر درمان تهیه شده و جایگزین قضاوت بالینی، پروتکل بیمارستان محل خدمت شما یا مشورت با متخصص نیست. پیش از اجرای هر دوز یا مداخله، آن را با منبع رسمی و پروتکل مرکز خود تطبیق دهید.