Resuscitation Fellow مرجع فارسی احیا، اورژانس و مراقبت‌های بحرانی

خانه › دستنامهٔ بالینی › سندرم کمپارتمان

سندرم کمپارتمانCompartment Syndrome

ارتوپدیتهدیدکنندهٔ اندامبازبینی: ۱۰ مهر ۱۴۰۵· ۸ دقیقه مطالعه

تشخیص بالینی است و ساعت می‌شمارد. نبض سالم، آن را رد نمی‌کند — و وقتی «6 Ps» کامل شد، اندام از دست رفته است. دو نشانهٔ زودرس: pain out of proportion و درد با passive stretch.

گزارش اشکال در این مطلب

◉ ۳۰ ثانیهٔ اول — همین حالا

  1. درد نامتناسب با آسیب — زودترین و مهم‌ترین نشانه.
  2. درد با کشش غیرفعال (passive stretch) عضلات همان کمپارتمان.
  3. هر چیز فشرنده را بردار: گچ، آتل، باند، پانسمان — تا پوست.
  4. اندام را در سطح قلب نگه دار — نه بالاتر، نه پایین‌تر.
  5. فشار کمپارتمان را اندازه بگیر اگر بیمار قابل ارزیابی نیست.
  6. جراح ارتوپدی، همین ساعت — نه صبح.

★ نشانه‌های خطر — اگر هست، سطح مراقبت را بالا ببر

  • درد نامتناسب، فزاینده، و مقاوم به مسکن.
  • درد شدید با passive stretch.
  • کمپارتمان سفت و تحت فشار در لمس.
  • پارستزی در توزیع عصب عبوری از کمپارتمان.
  • delta pressure کمتر از ۳۰ mmHg.
  • بیمار بیهوش، لوله‌گذاری‌شده، یا تحت بلوک عصبی با آسیب پرخطر.

چرا اندام‌ها از دست می‌روند

تأخیر، نه دشواری تشخیص

سندرم کمپارتمان یک تشخیص بالینی ساده است — که مکرر دیر تشخیص داده می‌شود، چون:

  • منتظر «6 Ps» می‌مانند (که همه دیررساند)
  • نبض سالم خیال را راحت می‌کند
  • درد را به شکستگی نسبت می‌دهند و مسکن بیشتر می‌دهند
  • بیمار بیهوش یا تحت بلوک است و شکایت نمی‌کند
  • تصمیم به «صبح که جراح آمد» موکول می‌شود

پنجرهٔ زمانی، ساعت است — نه روز. پس از حدود ۶ تا ۸ ساعت ایسکمی، آسیب عضلانی و عصبی برگشت‌ناپذیر می‌شود.

پاتوفیزیولوژی در دو جمله

فشار داخل یک کمپارتمان بسته با فاشیای غیرقابل‌اتساع بالا می‌رود → فشار پرفیوژن بافتی کاهش می‌یابد → ایسکمی عضله و عصب → ادم بیشتر → حلقهٔ معیوب.

فشار پرفیوژن، نه جریان شریانی

عضله برای زنده ماندن به گرادیان فشار نیاز دارد، نه به صرف وجود نبض.

به همین دلیل نبض تا مراحل بسیار دیر حفظ می‌ماند — و به همین دلیل، نبض سالم چیزی را رد نمی‌کند.

علل

دسته نمونه
شکستگی تیبیا (شایع‌ترین) · ساعد · دیستال رادیوس · فمور
آسیب بافت نرم له‌شدگی · کوفتگی شدید · سندرم له‌شدگی
فشار خارجی گچ یا آتل تنگ · باند فشاری · بی‌حرکتی طولانی روی اندام
افزایش محتوا خونریزی (ضدانعقاد) · نشت خارج عروقی (extravasation) تزریق · تزریق تحت فشار
عروقی آسیب شریانی و ترمیم آن (reperfusion injury) · ایسکمی حاد اندام
سوختگی سوختگی دورتادور با ضخامت کامل · سوختگی شدید
سایر برق‌گرفتگی · گزش مار · ورزش شدید (نوع مزمن)

شکستگی باز، خطر را کم نمی‌کند

زخم پوستی فاشیا را تخلیه نمی‌کند — و شکستگی باز معمولاً نشانهٔ انرژی بالاتر است.

تشخیص — بالینی

دو نشانهٔ زودرس که باید بگردی

۱. Pain out of proportion

درد فزاینده، نامتناسب با آسیب، و مقاوم به مسکن — به‌ویژه وقتی نیاز به اوپیوئید مرتب بالا می‌رود.

«این بیمار خیلی درد دارد» از زبان پرستار، یک هشدار بالینی است.

۲. درد با passive stretch

انگشتان یا مچ را در جهت کشش عضلات آن کمپارتمان به‌آرامی حرکت بده. درد شدید = نشانهٔ قوی.

مثال: در کمپارتمان قدامی ساق، دورسی‌فلکشن غیرفعال انگشتان درد شدید می‌دهد.

«6 Ps» یک یادیار خطرناک است

نشانه زمان
Pain (نامتناسب) زودرس — این را بگرد
Pressure (کمپارتمان سفت) زودرس
Paraesthesia متوسط — اولین نشانهٔ عصبی
Pallor دیررس
Paralysis دیررس — عضله مرده
Pulselessness بسیار دیررس

اگر تا رسیدن به چهار مورد آخر صبر کنی، اندام را از دست داده‌ای.

معاینه

  • کمپارتمان را لمس کن — سفتی و تنش، با سمت مقابل مقایسه کن
  • passive stretch هر کمپارتمان
  • حس در توزیع عصب عبوری — در ساق، فضای بین انگشت اول و دوم (عصب پرونئال عمقی) زودترین ناحیهٔ درگیر در کمپارتمان قدامی است
  • قدرت حرکتی
  • و تکرار معاینه هر ساعت با ثبت مکتوب

هر چیز فشرنده را همین حالا بردار

گچ را تا پوست ببُر (bivalve) — نیمه بریدن کافی نیست. باند، پانسمان و آتل را باز کن.

همین کار به‌تنهایی می‌تواند فشار را تا ۸۵٪ کم کند.

اندام را بالا نبر

بالا بردن عضو، فشار شریانی رسیده به بافت را کم می‌کند و پرفیوژن را بدتر.

اندام را در سطح قلب نگه دار.

اندازه‌گیری فشار

کِی لازم است

معاینه در بیمار هوشیار و همکار قابل‌اتکاتر از یک اندازه‌گیری تک‌نقطه‌ای است.

اندازه‌گیری کن وقتی بیمار قابل ارزیابی نیست:

  • بیهوش یا لوله‌گذاری‌شده
  • تحت بلوک عصبی منطقه‌ای یا اپیدورال
  • کودک بسیار کوچک
  • آسیب نخاع یا نوروپاتی
  • بیمار با اختلال شناختی یا مست
  • یا وقتی معاینه مبهم است و تصمیم روشن نیست

Delta pressure

Δp = فشار دیاستولی − فشار داخل کمپارتمان

Δp کمتر از ۳۰ mmHg = اندیکاسیون fasciotomy

این از عدد مطلق بهتر است، چون پرفیوژن را نشان می‌دهد: بیمار هیپوتانسیو با فشار کمپارتمان ۳۵ در خطر بیشتری است تا بیمار پرفشار با همان عدد.

نزدیک محل شکستگی اندازه بگیر (بالاترین فشار)، و همهٔ کمپارتمان‌ها را بسنج.

کمپارتمان‌هایی که باید بشناسی

ساق (۴ کمپارتمان): قدامی · جانبی · خلفی سطحی · خلفی عمقی (شایع‌ترین محل تشخیص از دست‌رفته)

ساعد (۳): فلکسور سطحی · فلکسور عمقی · اکستانسور

ران (۳) · بازو (۲) · پا (۹ کمپارتمان) · دست (۱۰)

و کمپارتمان شکمی — که سندرم جداگانه‌ای است (abdominal compartment syndrome) و با فشار مثانه سنجیده می‌شود.

درمان

Fasciotomy — و ساعت می‌شمارد

تنها درمان قطعی.

  • جراح ارتوپدی را همین ساعت خبر کن — نه صبح
  • همهٔ کمپارتمان‌های درگیر باید باز شوند؛ در ساق معمولاً هر چهار از دو برش
  • برش‌های طولانی و کامل — fasciotomy ناکافی، بدتر از انجام ندادنش است
  • پوست بسته نمی‌شود — زخم باز می‌ماند و بعداً با گرافت یا بسته شدن تأخیری ترمیم می‌شود

پس از fasciotomy تأخیری، احتیاط

اگر بیش از ۸ تا ۱۲ ساعت از شروع گذشته و عضله قطعاً نکروتیک است، باز کردن کمپارتمان در محیط آلوده می‌تواند عفونت، سپسیس و مرگ بدهد.

این تصمیم با جراح گرفته می‌شود — و در برخی موارد، قطع عضو انتخاب ایمن‌تری است.

این درس از زلزله‌های بزرگ آمده است. سندرم له‌شدگی.

مراقبت همراه

مشکل اقدام
رابدومیولیز CK، میوگلوبین ادرار، پتاسیم · مایع تهاجمی، هدف برون‌ده ادراری ۱–۲ mL/kg/h
هیپرکالمی پایش ECG · هیپرکالمی
درد مسکن کافی — ولی مسکن بیشتر، جایگزین تشخیص نیست
ضدانعقاد اگر خونریزی علت است، معکوس کن · بیمار تحت ضدانعقاد
مستندسازی معاینهٔ سریال با ساعت دقیق — این پرونده احتمالاً بررسی خواهد شد

سه موقعیت پرخطر که از قلم می‌افتند

۱. بیمار تحت بلوک عصبی

بلوک، pain out of proportion را از بین می‌برد — یعنی زودترین نشانه را پاک می‌کند.

در شکستگی پرخطر (تیبیا، ساعد، له‌شدگی):

  • بلوک را با جراح هماهنگ کن
  • محلول رقیق‌تر و بلوک حسی سبک‌تر
  • پایش سریال مستند و آستانهٔ پایین برای اندازه‌گیری فشار

بی‌حسی موضعی و بلوک‌های عصبی.

۲. بیمار بیهوش یا در ICU

نمی‌تواند شکایت کند. در بیمار با آسیب پرخطر، اندازه‌گیری فشار سریال یا مداوم را در نظر بگیر.

۳. سالمندی که مدتی روی زمین مانده

پس از زمین خوردن و ساعت‌ها بی‌حرکتی روی یک اندام — اغلب با الکل، سداتیو، یا سکته.

سندرم کمپارتمان بدون هیچ شکستگی، همراه با رابدومیولیز و آسیب فشاری.

زمین خوردن در سالمند.

و یک جملهٔ عملی

اگر به آن فکر کردی، جدی‌اش بگیر

سندرم کمپارتمان جزو تشخیص‌هایی است که هزینهٔ بررسی کردن، بسیار کمتر از هزینهٔ از دست دادنش است.

یک تماس با ارتوپد، نیم ساعت وقت می‌گیرد. یک اندام از‌دست‌رفته، یک عمر.

منابع و گایدلاین‌ها ۳
  1. Diagnosis and management of acute compartment syndrome — BOAST guideline — British Orthopaedic Association (2023)
  2. Acute compartment syndrome of the limb — systematic review — Bone & Joint Journal (2022)
  3. Major trauma: assessment and initial management (NG39) — NICE (2016)
برای مطالعهٔ بیشتر ۲

آزمون کوتاه

یک گزینه را انتخاب کن؛ پاسخ و توضیح بلافاصله نمایش داده می‌شود.

۱. زودترین و حساس‌ترین نشانهٔ سندرم کمپارتمان حاد کدام است؟

«6 Ps» (pain, pressure, paraesthesia, pallor, paralysis, pulselessness) یک یادیار خطرناک است، چون چهار مورد آخر دیررساند. وقتی نبض رفته و فلج شده، عضله مرده است. آنچه تشخیص را به‌موقع می‌دهد: درد فزاینده و نامتناسب به‌علاوهٔ درد شدید با کشش غیرفعال عضلات آن کمپارتمان.

۲. وجود نبض محیطی طبیعی، سندرم کمپارتمان را رد می‌کند؟

این شایع‌ترین خطای تشخیصی است. آنچه آسیب می‌زند، فشار پرفیوژن بافتی است، نه جریان در شریان بزرگ. عضله می‌تواند نکروز شود در حالی که نبض رادیال یا دورسالیس پدیس کاملاً لمس می‌شود. «نبض دارد پس کمپارتمان نیست» یک استدلال غلط است.

۳. «delta pressure» چیست و آستانهٔ مداخله کدام است؟

Δp = فشار دیاستولی − فشار کمپارتمان. این از عدد مطلق فشار کمپارتمان قابل‌اتکاتر است، چون پرفیوژن را منعکس می‌کند: بیمار هیپوتانسیو با فشار کمپارتمان ۳۵ در خطر بیشتری است تا بیمار پرفشار با همان عدد. آستانهٔ رایج: Δp کمتر از ۳۰ mmHg.

۴. در کدام بیمار باید فشار کمپارتمان را اندازه گرفت به‌جای تکیه بر معاینه؟

معاینه در بیمار هوشیار و همکار، قابل‌اتکاتر از اندازه‌گیری تک‌نقطه‌ای است. اما وقتی بیمار نمی‌تواند درد را گزارش کند — یا بلوک عصبی درد را پوشانده — تنها راه عینی، اندازه‌گیری فشار است. در این بیماران، پایش سریال یا مداوم لازم است.

۵. در شکستگی باز، آیا خطر سندرم کمپارتمان کمتر است؟

این یک باور غلط رایج است. زخم پوستی، فاشیای کمپارتمان را به‌طور کامل باز نمی‌کند؛ و شکستگی باز معمولاً نشانهٔ انرژی بالاتر و آسیب بافت نرم بیشتر است. شایع‌ترین علت سندرم کمپارتمان ساق، شکستگی تیبیا است — باز یا بسته.

سلب مسئولیت

این مطالب صرفاً برای آموزش کادر درمان تهیه شده و جایگزین قضاوت بالینی، پروتکل بیمارستان محل خدمت شما یا مشورت با متخصص نیست. پیش از اجرای هر دوز یا مداخله، آن را با منبع رسمی و پروتکل مرکز خود تطبیق دهید.