Resuscitation Fellow مرجع فارسی احیا، اورژانس و مراقبت‌های بحرانی

خانه › دستنامهٔ بالینی › تهویهٔ غیرتهاجمی — NIV و CPAP

تهویهٔ غیرتهاجمی — NIV و CPAPNon-invasive Ventilation (NIV and CPAP)

تنفسیاورژانسبازبینی: ۱۰ مهر ۱۴۰۵· ۹ دقیقه مطالعه

CPAP برای مشکل اکسیژن‌رسانی، BiPAP برای مشکل تهویه. انتخاب درست و تنظیم درست، لوله‌گذاری را حذف می‌کند؛ انتخاب غلط فقط آن را به تعویق می‌اندازد.

گزارش اشکال در این مطلب

◉ ۳۰ ثانیهٔ اول — همین حالا

  1. پرسش اول: مشکل اکسیژن‌رسانی است یا تهویه؟
  2. گاز خون پیش از شروع، و یک ساعت بعد — این دومی تصمیم‌ساز است.
  3. ماسک را اول با دست نگه دار تا بیمار عادت کند، بعد ببند.
  4. از فشار پایین شروع کن و طی چند دقیقه بالا ببر.
  5. نقطهٔ تصمیم برای لوله‌گذاری را از همان ابتدا مشخص و اعلام کن.
  6. بیمار باید در محیطی با پایش مداوم و پرسنل آشنا باشد.

★ نشانه‌های خطر — اگر هست، سطح مراقبت را بالا ببر

  • بدتر شدن pH یا PaCO₂ پس از یک تا دو ساعت — شکست NIV.
  • کاهش سطح هوشیاری یا بی‌قراری فزاینده.
  • ناتوانی در محافظت از راه هوایی یا ترشحات فراوان.
  • بی‌ثباتی همودینامیک یا آریتمی.
  • استفراغ، یا شک به پنوموتوراکس درمان‌نشده.

نخستین پرسش: اکسیژن‌رسانی یا تهویه؟

CPAP BiPAP / NIV
چه می‌دهد یک فشار ثابت در دم و بازدم دو فشار: دمی بالاتر، بازدمی پایین‌تر
چه کار می‌کند آلوئول را باز نگه می‌دارد؛ پیش‌بار و پس‌بار را کم می‌کند به هر نفس کمک فعال می‌کند؛ تهویه را بالا می‌برد
مشکل هدف اکسیژن‌رسانی (نارسایی تیپ ۱) تهویه و CO₂ (نارسایی تیپ ۲)
اندیکاسیون کلاسیک ادم ریوی کاردیوژنیک تشدید COPD با اسیدوز تنفسی

یک جملهٔ راهنما

اشباع پایین ولی CO₂ طبیعی → CPAP. CO₂ بالا با pH پایین → BiPAP.

اندیکاسیون‌ها

وضعیت روش معیار شروع
تشدید COPD BiPAP pH زیر ۷٫۳۵ با PaCO₂ بالا پس از درمان دارویی بهینه و اکسیژن کنترل‌شده
ادم ریوی کاردیوژنیک CPAP دیسترس شدید یا هیپوکسی با وجود اکسیژن
سندرم چاقی-هیپوونتیلاسیون BiPAP نارسایی هایپرکاپنیک
بیماری عصبی-عضلانی و دفرمیتی قفسهٔ سینه BiPAP نارسایی هایپرکاپنیک
بیمارِ دارای سقف درمان هر دو به‌عنوان سقف درمان، نه پل به لوله‌گذاری
پنومونی و ARDS: محتاط باش

در نارسایی هایپوکسمیک غیرکاردیوژنیک، شواهد NIV ضعیف‌تر است و تأخیر در لوله‌گذاری با پیامد بدتر همراه بوده. اکسیژن پرجریان بینی (HFNO) اغلب انتخاب بهتری است. اگر NIV را امتحان می‌کنی، بازهٔ ارزیابی را کوتاه بگیر و آستانهٔ لوله‌گذاری را پایین.

منع مصرف

منع مطلق

ایست تنفسی یا قلبی · انسداد راه هوایی فوقانی · پنوموتوراکس درمان‌نشده · استفراغ فعال یا خونریزی گوارشی فوقانی شدید · تروما یا جراحی اخیر صورت · نشت مداوم هوا.

منع نسبی (نیازمند تصمیم سنیور و محیط مجهز): کاهش هوشیاری و ناتوانی در محافظت از راه هوایی · بی‌قراری شدید · ترشحات فراوان · بی‌ثباتی همودینامیک · جراحی اخیر گوارش فوقانی.

تنظیمات آغازین

پارامتر نقطهٔ شروع تیتراسیون
CPAP ۵ تا ۷٫۵ سانتی‌متر آب تا ۱۰ تا ۱۲ بر پایهٔ اشباع و راحتی
IPAP (فشار دمی) ۱۲ تا ۱۵ هر چند دقیقه ۲ تا ۵ واحد بالا ببر، تا ۲۰ تا ۲۵
EPAP (فشار بازدمی) ۴ تا ۵ معمولاً ثابت؛ در هیپوکسی بیشتر کن
اکسیژن تیتره‌شده هدف ۸۸ تا ۹۲٪ در خطر تیپ ۲
تعداد پشتیبان ۱۲ تا ۱۶ در بیمار با تنفس نامنظم

اختلاف IPAP و EPAP همان چیزی است که تهویه را می‌سازد. اگر CO₂ پایین نمی‌آید، این اختلاف را بیشتر کن — نه هر دو را با هم.

شروع موفق، نیمی از کار است

  1. به بیمار توضیح بده چه قرار است حس کند.
  2. ماسک را اول با دست روی صورت نگه دار، بدون بستن تسمه‌ها.
  3. با فشار پایین شروع کن و تدریجی بالا ببر.
  4. وقتی بیمار عادت کرد، تسمه‌ها را ببند — نه خیلی سفت؛ باید یک انگشت رد شود.
  5. محافظ بینی برای پیشگیری از زخم فشاری.
  6. نشت را چک کن؛ نشت زیاد، همگام‌سازی را از بین می‌برد.

پایش و نقطهٔ تصمیم

مهم‌ترین عدد: گاز خون در ساعت اول

یک تا دو ساعت پس از شروع، گاز خون را تکرار کن.

  • pH و PaCO₂ بهتر شده‌اند → ادامه بده و تدریجاً کم کن.
  • بدون تغییر یا بدتر → NIV شکست خورده است.

ادامه دادن NIV در بیماری که بهتر نمی‌شود، تنها کاری که می‌کند به تعویق انداختن لوله‌گذاری است — و لوله‌گذاری بیمارِ خسته‌تر، خطرناک‌تر است.

پایش مداوم: علائم حیاتی · کار تنفسی · سطح هوشیاری · همگام‌سازی با دستگاه · نشت · پوست صورت.

از همان ابتدا، سقف را مشخص کن

پیش از وصل کردن ماسک، این را بپرس و بنویس

اگر NIV شکست بخورد، گام بعدی چیست؟

دو پاسخ ممکن است، و هر دو درست‌اند — ولی باید از قبل انتخاب و مستند شده باشد:

  • NIV پل است → در صورت شکست، لوله‌گذاری و ICU. نقطهٔ تصمیم و فرد مسئول را مشخص کن.
  • NIV سقف درمان است → در صورت شکست، تمرکز بر تسکین علائم. این تصمیم باید با بیمار یا خانواده در میان گذاشته شود.

گرفتن این تصمیم در ساعت سه بامداد، وقتی بیمار در حال بدتر شدن است، بدترین زمان ممکن است.

عوارض

زخم فشاری پل بینی · خشکی مخاط · اتساع معده و خطر آسپیراسیون · افت فشار (به‌ویژه در بیمار هیپوولمیک) · پنوموتوراکس · کلاستروفوبیا و عدم تحمل · خشکی چشم از نشت.

منابع و گایدلاین‌ها ۳
  1. BTS/ICS Guideline for the ventilatory management of acute hypercapnic respiratory failure in adults — British Thoracic Society / Intensive Care Society (2016)
  2. Chronic obstructive pulmonary disease in over 16s: diagnosis and management (NG115) — NICE (2019)
  3. Noninvasive Ventilation in Acute Cardiogenic Pulmonary Edema (3CPO), NEJM — NEJM (2008)
برای مطالعهٔ بیشتر ۳

آزمون کوتاه

یک گزینه را انتخاب کن؛ پاسخ و توضیح بلافاصله نمایش داده می‌شود.

۱. بیمار با ادم ریوی کاردیوژنیک و دیسترس شدید، SpO₂ ۸۸٪ با ماسک رزروار، PaCO₂ طبیعی. کدام روش مناسب‌تر است؟

مشکل این بیمار اکسیژن‌رسانی است نه تهویه. CPAP آلوئول‌های پرشده را باز می‌کند، پیش‌بار و پس‌بار بطن چپ را کم می‌کند و دقیقاً برای همین وضعیت طراحی شده است. BiPAP هم کار می‌کند ولی مزیت اثبات‌شده‌ای ندارد.

۲. مهم‌ترین نقطهٔ تصمیم در NIV برای تشدید COPD کجاست؟

بهبود pH و PaCO₂ طی یک تا دو ساعت، قوی‌ترین پیش‌بین موفقیت است. ادامه دادن NIV در بیماری که بهتر نمی‌شود، فقط لوله‌گذاری را به تعویق می‌اندازد و پیامد را بدتر می‌کند.

۳. کدام‌یک منع نسبی مهم NIV است؟

بیماری که نمی‌تواند راه هوایی خود را محافظت کند، در خطر آسپیراسیون است. استثنا: کاهش هوشیاری که مستقیماً ناشی از هایپرکاپنی است می‌تواند با NIV برگردد — ولی این تصمیم باید با سنیور و در محیطی با امکان لوله‌گذاری فوری گرفته شود.

۴. در شروع NIV، تنظیمات اولیه و پایش چگونه باید باشد؟

پذیرش بیمار، تعیین‌کنندهٔ موفقیت NIV است. با فشار پایین شروع کن، ماسک را درست انتخاب و تنظیم کن تا نشت کم شود، و بیمار را همراهی کن. سپس فشار حمایتی را تا رسیدن به حجم جاری و راحتی مناسب بالا ببر. ارزیابی مجدد با گاز خون طی یک تا دو ساعت، نقطهٔ تصمیم است: بهبود pH و PaCO₂ یعنی ادامه؛ نبود بهبود یعنی تشدید درمان یا لوله‌گذاری — نه ادامهٔ بی‌پایان NIV.

۵. تفاوت اصلی CPAP و NIV دوسطحی در کاربرد بالینی چیست؟

CPAP یک فشار پیوسته می‌دهد: آلوئول‌های کلاپس‌شده را باز می‌کند، ظرفیت باقی‌ماندهٔ عملکردی را بالا می‌برد، و در ادم ریوی هم پیش‌بار و هم پس‌بار را کم می‌کند. NIV دوسطحی علاوه بر فشار بازدمی، حمایت دمی می‌دهد که کار تنفسی را کم و تهویهٔ آلوئولی را زیاد می‌کند — یعنی CO₂ را پایین می‌آورد. پس انتخاب بر پایهٔ این است که مشکل اکسیژناسیون است یا تهویه.

سلب مسئولیت

این مطالب صرفاً برای آموزش کادر درمان تهیه شده و جایگزین قضاوت بالینی، پروتکل بیمارستان محل خدمت شما یا مشورت با متخصص نیست. پیش از اجرای هر دوز یا مداخله، آن را با منبع رسمی و پروتکل مرکز خود تطبیق دهید.