Resuscitation Fellow مرجع فارسی احیا، اورژانس و مراقبت‌های بحرانی

خانه › دستنامهٔ بالینی › حملهٔ حاد پورفیری

حملهٔ حاد پورفیریAcute Porphyria Attack

غددجدیبازبینی: ۱۰ مهر ۱۴۰۵· ۷ دقیقه مطالعه

درد شدید شکم با معاینهٔ شکم تقریباً طبیعی، به‌علاوهٔ هیپوناترمی و علائم عصبی. تشخیص با یک نمونهٔ ادرار است — و مهم‌ترین اقدام، قطع داروی محرک است.

گزارش اشکال در این مطلب

◉ ۳۰ ثانیهٔ اول — همین حالا

  1. ادرار تصادفی برای پورفوبیلینوژن (PBG) — نمونه را از نور محافظت کن.
  2. سدیم — هیپوناترمی شایع و گاهی شدید است.
  3. هر داروی ناامن را فوراً قطع کن — فهرست را چک کن، حافظه کافی نیست.
  4. درد را با اوپیوئید کنترل کن؛ از NSAID اجتناب نکن ولی اولویت نیست.
  5. کربوهیدرات بالا: گلوکز ۱۰٪ وریدی یا خوراکی.
  6. در حملهٔ شدید: هِمین (haem arginate) وریدی — زود تهیه‌اش کن.

★ نشانه‌های خطر — اگر هست، سطح مراقبت را بالا ببر

  • هیپوناترمی کمتر از ۱۲۵ — خطر تشنج.
  • ضعف حرکتی پیش‌رونده — نوروپاتی حرکتی، شبیه گیلن-باره.
  • نارسایی تنفسی ناشی از ضعف عضلات تنفسی.
  • تشنج — و توجه که اکثر ضدتشنج‌ها ناامن‌اند.
  • تاکی‌کاردی و فشار خون بالا — نشانهٔ فعال بودن حمله.
  • سایکوز یا دلیریوم تازه در بیمار با درد شکم.

چرا این مطلب اینجاست

پورفیری نادر است. اما در فهرست خوانده می‌شود چون:

  1. تقریباً همیشه دیر تشخیص داده می‌شود — بیماران سال‌ها و چندین لاپاراتومی بعد تشخیص می‌گیرند.

  2. داروهای معمول اورژانس می‌توانند حمله را بکشند یا بدتر کنند — یعنی حتی اگر تشخیص ندهی، باید بدانی وقتی بیمار می‌گوید «من پورفیری دارم» چه کار نکنی.

کی شک کنیم

سه‌گانهٔ شک

۱. درد شدید منتشر شکم — با معاینهٔ شکم تقریباً طبیعی (بدون تندرنس برگشتی یا دفاع)

۲. علائم عصبی یا روانی — نوروپاتی، ضعف، تشنج، سایکوز، گیجی

۳. هیپوناترمی و/یا تاکی‌کاردی و فشار خون بالا

به‌ویژه در زن جوان، عودکننده، و با ارتباط به سیکل قاعدگی، روزه، یا داروی جدید.

تابلو

دستگاه یافته
شکم درد شدید، منتشر، مبهم · استفراغ · یبوست شدید یا ایلئوس · معاینهٔ فقیر
عصبی محیطی نوروپاتی حرکتی غالب — ضعف پروگزیمال، گاهی از اندام فوقانی · شبیه ضعف حاد · نارسایی تنفسی
عصبی مرکزی گیجی · سایکوز و توهم · تشنج (اغلب ناشی از هیپوناترمی)
خودمختار تاکی‌کاردی · فشار خون بالا · تعریق · احتباس ادرار
آزمایش هیپوناترمی (از راه SIADH و از دست دادن نمک) · هیپومنیزیمی
ادرار تیره شدن در معرض نور و هوا

لاپاراتومی سفید

بیمار با درد شدید شکم، استفراغ و ایلئوس — و جراح وسوسه می‌شود. اما CT و معاینه طبیعی‌اند.

یک نمونهٔ ادرار برای PBG، ارزان‌تر از یک لاپاراتومی است.

محرک‌ها

دسته نمونه
دارو (شایع‌ترین) باربیتورات · فنی‌توئین، کاربامازپین، والپروات · سولفونامید · استروژن و پروژسترون · ریفامپین · گریزئوفولوین · اریترومایسین
هورمونی فاز لوتئال سیکل قاعدگی · بارداری
تغذیه‌ای روزه، رژیم کم‌کالری، کاهش وزن سریع
سایر الکل · سیگار · عفونت و استرس جراحی

به حافظه‌ات اعتماد نکن

فهرست داروهای ناامن طولانی و غیرشهودی است، و مرتب به‌روز می‌شود.

پیش از تجویز هر دارویی به بیمار پورفیری، به پایگاه رسمی مراجعه کن: UK Porphyria Medicines Information Service.

این کار سی ثانیه وقت می‌گیرد.

تشخیص

یک نمونهٔ ادرار، حین حمله

پورفوبیلینوژن (PBG) در ادرار تصادفی — حین حمله به‌شدت بالاست.

  • نمونهٔ تصادفی کافی است؛ جمع‌آوری ۲۴ ساعته لازم نیست
  • از نور محافظت کن: ظرف تیره یا پیچیده در فویل، در یخچال
  • منفی بودن حین حملهٔ فعال، تشخیص را تقریباً رد می‌کند
  • تعیین نوع پورفیری بعداً و با آزمایش‌های تخصصی انجام می‌شود — این کار اورژانس نیست

درمان

۱. قطع محرک — مهم‌ترین اقدام

هر داروی ناامن را فوراً قطع کن. بدون این، بقیهٔ درمان‌ها اثر محدودی دارند.

۲. کربوهیدرات

گلوکز ۱۰٪ وریدی (حدود ۳۰۰ گرم در ۲۴ ساعت)، یا در حملهٔ خفیف، کربوهیدرات خوراکی پرکالری.

مراقب هیپوناترمی باش

بار زیاد مایع هیپوتونیک، هیپوناترمی را بدتر می‌کند — و هیپوناترمی در پورفیری خودش خطرناک است.

اگر سدیم پایین است، گلوکز را در سالین بده یا از محلول غلیظ‌تر از راه خط مرکزی استفاده کن. هیپوناترمی.

۳. هِمین — درمان اختصاصی

هِمین (haem arginate)، و هر چه زودتر بهتر

۳ mg/kg روزانه به‌مدت ۴ روز، انفوزیون وریدی.

مکانیسم: محصول نهایی مسیر است و با بازخورد منفی، ALA سنتاز را مهار می‌کند — یعنی تولید پیش‌سازهای سمی متوقف می‌شود.

زودتر = مؤثرتر، به‌ویژه پیش از استقرار نوروپاتی حرکتی (که ممکن است ماه‌ها طول بکشد تا برگردد، یا برنگردد).

از ورید بزرگ یا خط مرکزی بده — فلبیت شایع است.

در ایران و بسیاری کشورها موجودی محدود است؛ همین حالا داروخانه و مرکز مرجع را درگیر کن.

۴. درمان علامتی — با داروهای امن

علامت امن پرهیز
درد مورفین، پتیدین، پاراستامول —
تهوع اندانسترون، پروکلرپرازین متوکلوپرامید (محتاط)
تاکی‌کاردی و فشار بالا پروپرانولول، اتنولول —
آژیتاسیون کلرپرومازین، لورازپام —
تشنج لوتیراستام، گاباپنتین، بنزودیازپین · و اصلاح سدیم فنی‌توئین، کاربامازپین، والپروات، باربیتورات
عفونت پنی‌سیلین‌ها، سفالوسپورین‌ها، آمینوگلیکوزید سولفونامید، ریفامپین، اریترومایسین

تشنج در پورفیری، یک تلهٔ درمانی است

اکثر ضدتشنج‌های خط اول ناامناند.

اول: سدیم را اصلاح کن — بیشتر تشنج‌ها ناشی از هیپوناترمی‌اند. سپس بنزودیازپین، و برای ادامه، لوتیراستام یا گاباپنتین.

وضعیت صرعی — ولی با این محدودیت دارویی، و با مشورت نورولوژی.

۵. پایش

  • سدیم مکرر
  • ظرفیت حیاتی (vital capacity) اگر ضعف حرکتی دارد — نارسایی تنفسی می‌تواند بدون دیسترس آشکار پیش برود
  • قدرت عضلانی سریالی
  • ECG

پیگیری

پس از حمله:

  • ارجاع به مرکز مرجع پورفیری
  • کارت یا دستبند هشدار با فهرست داروهای ناامن
  • آموزش: روزه نگیر، رژیم شدید نگیر، سیگار و الکل را کنار بگذار
  • در حملات مرتبط با سیکل قاعدگی، گزینه‌های هورمونی با متخصص
  • در حملات مکرر، داروهای جدیدتر (مثل درمان‌های مبتنی بر RNA) با مرکز مرجع بررسی می‌شوند
  • غربالگری خانواده — بیماری ارثی است
منابع و گایدلاین‌ها ۳
  1. Acute hepatic porphyria: diagnosis and management — British and Irish Porphyria Network / UK Porphyria Medicines Information Service (2024)
  2. Recommendations for the diagnosis and treatment of the acute porphyrias — Annals of Internal Medicine (2005)
  3. European Porphyria Network — Clinical guidelines — EPNET (2023)
برای مطالعهٔ بیشتر ۲

آزمون کوتاه

یک گزینه را انتخاب کن؛ پاسخ و توضیح بلافاصله نمایش داده می‌شود.

۱. مشخصهٔ بالینی که باید به پورفیری فکر کنی چیست؟

ناهماهنگی بین شدت درد و فقر یافته‌های معاینه، نشانهٔ کلیدی است — چون درد منشأ نوروپاتیک احشایی دارد، نه التهاب صفاق. اگر همراهش هیپوناترمی، تاکی‌کاردی، فشار بالا، و تغییر رفتار یا ضعف باشد، تصویر کامل می‌شود. بسیاری از این بیماران لاپاراتومی سفید شده‌اند.

۲. مهم‌ترین و فوری‌ترین مداخله در حملهٔ پورفیری چیست؟

حمله را معمولاً یک محرک راه می‌اندازد و شایع‌ترینش دارو است. تا وقتی دارو ادامه دارد، هیچ درمانی حمله را خاموش نمی‌کند. فهرست ناامن‌ها طولانی و غیرشهودی است — به پایگاه دادهٔ رسمی مراجعه کن، نه به حافظه.

۳. کدام گروه دارویی در پورفیری به‌طور کلاسیک ناامن است؟

ترکیباتی که آنزیم ALA سنتاز را القا می‌کنند حمله می‌دهند: باربیتورات‌ها، فنی‌توئین، کاربامازپین، سولفونامیدها، استروئیدهای جنسی، و برخی آنتی‌بیوتیک‌ها. این مشکل عملی بزرگی است، چون تشنج خود یکی از تظاهرات پورفیری است — و اغلب ضدتشنج‌های معمول ممنوع‌اند. گزینه‌های نسبتاً امن‌تر: لوتیراستام، گاباپنتین، بنزودیازپین.

۴. چرا نمونهٔ ادرار برای PBG باید از نور محافظت شود؟

نمونه را در ظرف تیره یا پیچیده در فویل، و در یخچال به آزمایشگاه بفرست. نمونهٔ تصادفی حین حمله کافی است و نیازی به جمع‌آوری ۲۴ ساعته نیست. نکتهٔ کلاسیک: ادرار ممکن است در معرض نور و هوا تیره یا قرمز-قهوه‌ای شود — یافته‌ای جالب ولی نه‌چندان حساس.

۵. در حملهٔ شدید، درمان اختصاصی کدام است و مکانیسمش چیست؟

هِمین، محصول نهایی مسیر است و با بازخورد منفی، ALA سنتاز را مهار می‌کند — یعنی تولید ALA و PBG سمی را متوقف می‌کند. هرچه زودتر داده شود مؤثرتر است، به‌ویژه پیش از استقرار نوروپاتی. از ورید بزرگ یا خط مرکزی بده (فلبیت شایع است). تا تهیه‌اش، کربوهیدرات بالا اثر مشابه ضعیف‌تری دارد.

سلب مسئولیت

این مطالب صرفاً برای آموزش کادر درمان تهیه شده و جایگزین قضاوت بالینی، پروتکل بیمارستان محل خدمت شما یا مشورت با متخصص نیست. پیش از اجرای هر دوز یا مداخله، آن را با منبع رسمی و پروتکل مرکز خود تطبیق دهید.