Resuscitation Fellow مرجع فارسی احیا، اورژانس و مراقبت‌های بحرانی

خانه › دستنامهٔ بالینی › بیمار تب‌دار بازگشته از سفر

بیمار تب‌دار بازگشته از سفرThe Returning Traveller with Fever

عفونیتهدیدکنندهٔ حیاتبازبینی: ۱۰ مهر ۱۴۰۵· ۹ دقیقه مطالعه

یک قاعده بر همه حاکم است: تب پس از سفر به منطقهٔ اندمیک = مالاریا تا خلافش ثابت نشده. و یک اسمیر منفی کافی نیست.

گزارش اشکال در این مطلب

◉ ۳۰ ثانیهٔ اول — همین حالا

  1. کجا بود، کِی برگشت، چه مدت ماند؟ — دورهٔ نهفتگی تشخیص را محدود می‌کند.
  2. در هر سفر به منطقهٔ اندمیک: اسمیر و تست سریع مالاریا، فوری.
  3. اگر معیار سپسیس دارد، وارد مسیر سپسیس شو.
  4. پیش از تماس نزدیک، خطر تب خونریزی‌دهندهٔ ویروسی را بسنج.
  5. واکسیناسیون، پروفیلاکسی مالاریا (و پایبندی به آن)، و فعالیت‌های سفر را بپرس.
  6. شمارش، عملکرد کبد و کلیه، کشت خون، تجزیهٔ ادرار، و رادیوگرافی.

★ نشانه‌های خطر — اگر هست، سطح مراقبت را بالا ببر

  • اسمیر مثبت مالاریا با پارازیتمی بالا یا اختلال هوشیاری — مالاریای شدید.
  • خونریزی، پتشی، یا افت پلاکت شدید.
  • سفر به منطقهٔ شیوع تب خونریزی‌دهنده طی ۲۱ روز گذشته.
  • اختلال هوشیاری، تشنج، یا نشانهٔ عصبی.
  • زردی، نارسایی کلیه، یا اسیدوز.
  • تب در بیمار بدون طحال یا سرکوب‌ایمنی.

سه پرسشی که فهرست را می‌سازند

جغرافیا، زمان، و فعالیت

۱. کجا؟ کشور و منطقهٔ دقیق — نه فقط «آفریقا» یا «آسیا». شهری یا روستایی؟

۲. کِی؟ تاریخ بازگشت و شروع علائم → دورهٔ نهفتگی، که فهرست افتراقی را به‌شدت محدود می‌کند.

۳. چه کرد؟ شنا در آب شیرین · تماس با حیوان · نیش حشره · غذای خیابانی · تماس جنسی · مراقبت پزشکی · غار و معدن.

و: واکسیناسیون و پروفیلاکسی مالاریا (و اینکه آیا واقعاً مصرف کرده).

دورهٔ نهفتگی

بازه تشخیص‌های محتمل
کمتر از ۱۰ روز دنگی · ریکتزیوز · لپتوسپیروز · عفونت‌های معمول · مننژوکوک
۱۰ تا ۲۱ روز مالاریا · تیفوئید · لپتوسپیروز · VHF · شیستوزومیازیس حاد
بیش از ۲۱ روز مالاریای vivax/ovale · هپاتیت ویروسی · سل · لیشمانیوز · آبسهٔ آمیبی کبد · HIV

تب پس از ۲۱ روز، دنگی و VHF را عملاً رد می‌کند

و برعکس: تب ظرف چند روز پس از بازگشت، سل و لیشمانیوز را بعید می‌کند. این یک فیلتر قوی و رایگان است.

مالاریا — تا رد نشده، تشخیص اول است

یک اسمیر منفی کافی نیست

پارازیتمی نوسان دارد. استاندارد: سه اسمیر ضخیم و نازک با فاصلهٔ ۱۲ تا ۲۴ ساعت، به‌علاوهٔ تست سریع آنتی‌ژن (RDT).

در بیمار بدحال با شک بالا، درمان تجربی را پیش از قطعی شدن تشخیص شروع کن و با عفونی مشورت بگیر.

معیارهای مالاریای شدید

اختلال هوشیاری یا تشنج (مالاریای مغزی) · تنفس دشوار و اسیدوز · شوک · هیپوگلیسمی · کم‌خونی شدید · نارسایی کلیه · زردی · خونریزی · ادم ریوی · پارازیتمی بالا.

مالاریای شدید = درمان وریدی (آرتزونات) + ICU + مشاورهٔ فوری عفونی.

هیپوگلیسمی را مکرر چک کن

هم خودِ مالاریا و هم درمان با کینین، هیپوگلیسمی می‌دهند — و در بیمارِ کمایی به‌راحتی از دست می‌رود.

گونه‌ها

P. falciparum: خطرناک‌ترین؛ نهفتگی معمولاً کوتاه؛ مسئول تقریباً تمام مرگ‌ها.

P. vivax و *ovale*: می‌توانند ماه‌ها بعد عود کنند (هیپنوزوئیت کبدی)؛ درمان ریشه‌کن اضافه لازم دارند.

پروفیلاکسی، مالاریا را رد نمی‌کند — پایبندی ناقص شایع است و مقاومت وجود دارد.

سایر تشخیص‌های مهم

بیماری سرنخ
دنگی تب، سردرد پشت چشم، درد شدید عضلانی، راش، ترومبوسیتوپنی · خطر در فاز نشت پلاسما پس از افت تب · NSAID ممنوع
تیفوئید تب پلکانی، سردرد، درد شکم، برادی‌کاردی نسبی، یبوست یا اسهال · کشت خون
ریکتزیوز راش، اسکار سیاه (eschar) در محل گزش، سردرد
لپتوسپیروز تماس با آب شیرین آلوده، میالژی شدید، تزریق ملتحمه، زردی، نارسایی کلیه
هپاتیت ویروسی زردی، آنزیم‌های کبدی بسیار بالا
آمیب کبدی تب، درد ربع فوقانی راست، سونوگرافی
شیستوزومیازیس حاد شنا در آب شیرین، ائوزینوفیلی، کهیر
HIV حاد سندرم شبه‌مونونوکلئوز، تماس جنسی
و همیشه: عفونت‌های معمول پنومونی، UTI، آنفلوانزا، کووید — شایع، شایع است

تب خونریزی‌دهندهٔ ویروسی (VHF)

ارزیابی خطر پیش از هر نمونه‌گیری

کِی فکر کن: سفر به منطقهٔ شیوع طی ۲۱ روز گذشته · تماس با بیمار مشکوک، حیوان، یا جسد · کار در آزمایشگاه یا مراکز درمانی آن مناطق.

خونریزی یافتهٔ دیررس است — منتظرش نمان.

اقدام: ایزولاسیون فوری · وسایل حفاظت فردی مناسب · اطلاع فوری به بهداشت عمومی و آزمایشگاه · محدود کردن نمونه‌گیری تا هماهنگی — نمونه‌ها برای کارکنان آزمایشگاه خطرناک‌اند.

اصول مشترکی با مواجههٔ شیمیایی دارد: ایمنی تیم و کنترل آلودگی، پیش از درمان.

بررسی پایه

شمارش و تفکیک (ائوزینوفیلی و ترومبوسیتوپنی سرنخ‌اند) · اسمیر و RDT مالاریا · کشت خون (دو ست) · عملکرد کبد و کلیه · گلوکز · لاکتات · تجزیهٔ ادرار و کشت · رادیوگرافی قفسهٔ سینه · تست HIV · سرولوژی و PCR اختصاصی بر پایهٔ شک · کشت مدفوع در اسهال.

دو یافتهٔ آزمایشگاهی که مسیر را عوض می‌کنند

ترومبوسیتوپنی → مالاریا، دنگی، تیفوئید، ریکتزیوز، سپسیس.

ائوزینوفیلی → انگل‌های بافتی: شیستوزومیازیس، استرونژیلوئیدس، فیلاریازیس، تریشینوز.

تصمیم‌ها در اورژانس

  1. بیمار بدحال؟ → مسیر سپسیس + درمان تجربی مالاریا.
  2. خطر VHF؟ → ایزولاسیون و اطلاع، پیش از هر کار دیگر.
  3. مالاریا رد شده؟ → سه اسمیر، نه یکی.
  4. نیاز به ایزولاسیون تنفسی؟ → سل، سرخک، کووید، آنفلوانزا.
  5. اطلاع‌رسانی اجباری به بهداشت عمومی طبق فهرست محلی.
  6. مشاورهٔ عفونی — آستانه را پایین بگیر؛ این حوزه تخصصی است.

پیش از ترخیص

  • مالاریا رد شده یا بیمار بستری شده است.
  • کشت‌ها و سرولوژی فرستاده شده و چه کسی جوابشان را می‌بیند مشخص است.
  • شبکهٔ ایمنی مکتوب: با تب بالاتر، خونریزی، زردی، یا بدتر شدن فوراً برگردد.
  • در دنگی، به بیمار دربارهٔ فاز خطرناک پس از افت تب هشدار بده.
  • پیگیری مشخص، ترجیحاً در درمانگاه بیماری‌های عفونی یا طب مسافرت.
منابع و گایدلاین‌ها ۳
  1. UK malaria treatment guidelines — Journal of Infection / PHE (2016)
  2. Guidelines for the treatment of malaria, 3rd edition — World Health Organization (2015)
  3. Viral haemorrhagic fever: initial investigation and management — UK Health Security Agency (2024)
برای مطالعهٔ بیشتر ۳

آزمون کوتاه

یک گزینه را انتخاب کن؛ پاسخ و توضیح بلافاصله نمایش داده می‌شود.

۱. بیمار با تب، سه هفته پس از بازگشت از منطقهٔ اندمیک مالاریا. اسمیر اول منفی است. اقدام؟

پارازیتمی نوسان دارد و اسمیر منفی مالاریا را رد نمی‌کند. استاندارد، سه اسمیر منفی با فاصله است. در بیمار بدحال با شک بالا، درمان تجربی را پیش از قطعی شدن تشخیص شروع کن.

۲. خطرناک‌ترین گونهٔ مالاریا کدام است و چرا؟

Plasmodium falciparum می‌تواند ظرف روزها به مالاریای مغزی، نارسایی چندارگانی و مرگ ختم شود. دورهٔ نهفتگی معمولاً کوتاه (اغلب کمتر از یک ماه) است. P. vivax و ovale عود می‌کنند ولی به‌ندرت کشنده‌اند.

۳. دورهٔ نهفتگی کمتر از ۲۱ روز پس از سفر، کدام تشخیص را کمتر محتمل می‌کند؟

دورهٔ نهفتگی، فهرست افتراقی را به‌شدت محدود می‌کند. کمتر از ۲۱ روز: دنگی (معمولاً کمتر از ۱۴ روز)، مالاریا، تیفوئید، ریکتزیوز. بیش از ۲۱ روز: هپاتیت ویروسی، سل، لیشمانیوز، شیستوزومیازیس، و مالاریای vivax.

۴. چه زمانی باید به تب خونریزی‌دهندهٔ ویروسی (VHF) فکر کرد و اقدام چیست؟

معیار، سابقهٔ سفر یا تماس است، نه وجود خونریزی (که دیررس است). در شک، بیمار باید پیش از نمونه‌گیری معمول ایزوله شود و با بهداشت عمومی و آزمایشگاه مرجع هماهنگی شود — چون نمونه‌ها برای کارکنان آزمایشگاه خطرناک‌اند.

۵. بیمار با تب، سردرد، درد شدید عضلانی و راش، ۵ روز پس از بازگشت از جنوب‌شرق آسیا، با پلاکت ۸۰ هزار. محتمل‌ترین تشخیص؟

دنگی با تب حاد، سردرد شدید (به‌ویژه پشت چشم)، درد شدید عضلانی و مفصلی («تب استخوان‌شکن»)، راش و ترومبوسیتوپنی مشخص می‌شود. خطر اصلی، فاز نشت پلاسما پس از افت تب است. درمان حمایتی است؛ از NSAID و آسپیرین پرهیز کن.

سلب مسئولیت

این مطالب صرفاً برای آموزش کادر درمان تهیه شده و جایگزین قضاوت بالینی، پروتکل بیمارستان محل خدمت شما یا مشورت با متخصص نیست. پیش از اجرای هر دوز یا مداخله، آن را با منبع رسمی و پروتکل مرکز خود تطبیق دهید.