Resuscitation Fellow مرجع فارسی احیا، اورژانس و مراقبت‌های بحرانی

خانه › آموزش › پایش عصبی و فشار داخل جمجمه

پایش عصبی و فشار داخل جمجمهNeuromonitoring and Intracranial Pressure

مراقبت ویژهبازبینی: ۱۳ مهر ۱۴۰۵· ۹ دقیقه مطالعه

آنچه اهمیت دارد، فشار پرفیوژن مغز است — نه فقط عدد ICP. و در بیمار بدحال با هوشیاری نامتناسب، تشنج غیرتشنجی را فراموش نکن.

گزارش اشکال در این مطلب

◉ ۳۰ ثانیهٔ اول — همین حالا

  1. CPP = MAP منهای ICP — و ترانسدیوسر را در سطح درست صفر کن.
  2. معاینهٔ عصبی سریال، پایه‌ای‌ترین پایش است.
  3. سر ۳۰ درجه بالا، در خط وسط، و بدون کالر تنگ.
  4. نورموکاپنی — هیپرونتیلاسیون روتین ممنوع.
  5. تب، تشنج، و هیپوناترمی — سه چیزی که ICP را بالا می‌برند.
  6. هوشیاری نامتناسب؟ — به تشنج غیرتشنجی فکر کن و EEG بگیر.

★ نشانه‌های خطر — اگر هست، سطح مراقبت را بالا ببر

  • افت GCS دو نمره یا بیشتر.
  • مردمک گشاد یک‌طرفه و بی‌واکنش — فتق.
  • رفلکس کوشینگ: فشار بالا، برادی‌کاردی، تنفس نامنظم.
  • ICP مداوم بالا با CPP پایین.
  • تشنج — که ICP را بالا می‌برد.
  • هیپوناترمی در بیمار با آسیب مغزی.

فیزیولوژی — در سه جمله

دکترین Monro-Kellie

جمجمه یک فضای بستهٔ با حجم ثابت است، حاوی: مغز، خون، و CSF.

افزایش حجم یکی، باید با کاهش دیگری جبران شود.

و وقتی ظرفیت جبران تمام شد، یک افزایش کوچک حجم، افزایش عظیم ICP می‌دهد.

منحنی فشار-حجم، غیرخطی است

به همین دلیل بیمار ساعت‌ها پایدار به‌نظر می‌رسد و سپس ناگهان فرو می‌ریزد.

وقتی نشانه‌های بالینی افزایش ICP ظاهر می‌شوند، بیمار در بخش تند منحنی است.

و آنچه واقعاً اهمیت دارد

CPP = MAP − ICP

جریان خون مغز به گرادیان فشار بستگی دارد — نه به عدد ICP به‌تنهایی.

ICP برابر ۲۵ با MAP برابر ۹۰ بهتر از ICP برابر ۲۰ با MAP برابر ۷۰ است.

پس هم ICP را پایین بیاور، هم MAP را حفظ کن.

و یک نکتهٔ فنی که اغلب اشتباه می‌شود

برای محاسبهٔ CPP، ترانسدیوسر فشار شریانی باید در سطح سوراخ گوش (tragus) صفر شود — نه در سطح دهلیز راست.

صفر کردن در سطح اشتباه، CPP را ده‌ها واحد غلط نشان می‌دهد.


پایش — از ساده به پیچیده

۱. معاینهٔ عصبی سریال

پایه‌ای‌ترین و قدرتمندترین پایش

  • GCS — با سه جزء جداگانه
  • مردمک: اندازه، تقارن، واکنش
  • علائم جانبی‌سازی و پاسخ حرکتی
  • رفلکس‌های ساقهٔ مغز در بیمار بیهوش
  • و روند — که مهم‌تر از یک معاینهٔ واحد است

محدودیت در بیمار آرام‌شده

در بیمار تحت آرام‌سازی عمیق یا شل‌کنندهٔ عضلانی، معاینه کور می‌شود — و این یکی از دلایل اصلی نیاز به پایش ابزاری است.

مردمک، آخرین چیزی است که باقی می‌ماند — و باید مکرر بررسی شود.

۲. پایش ICP

کِی

معمولاً در:

  • آسیب مغزی تروماتیک شدید با CT غیرطبیعی
  • خونریزی داخل مغزی یا SAH با کاهش هوشیاری
  • نارسایی حاد کبد با آنسفالوپاتی شدید (بحث‌برانگیز — خطر خونریزی)
  • و موقعیت‌هایی که معاینه قابل اتکا نیست

تصمیم با نوروسرجری و نوروکریتیکال.

روش مزیت خطر
کاتتر داخل بطنی (EVD) دقیق · امکان تخلیهٔ CSF (هم تشخیصی و هم درمانی) عفونت · خونریزی · دشواری جاگذاری در بطن کوچک
پروب داخل پارانشیم جاگذاری آسان‌تر تخلیه نمی‌کند · drift با زمان

شکل موج ICP

امواج P1 (percussion)، P2 (tidal)، و P3 — و وقتی P2 بلندتر از P1 شود، نشانهٔ کاهش کمپلیانس مغز است: هشداری پیش از افزایش ICP.

و امواج Lundberg A (plateau waves) — افزایش‌های ناگهانی و طولانی ICP — نشانهٔ ظرفیت جبران تمام‌شده.

۳. سایر روش‌ها

روش چه می‌دهد
پاپیلومتری خودکار (quantitative pupillometry) اندازه‌گیری عینی و تکرارپذیر واکنش مردمک — حساس‌تر از چشم غیرمسلح
داپلر ترانس‌کرانیال سرعت جریان · وازواسپاسم در SAH · تخمین غیرتهاجمی CPP
قطر غلاف عصب بینایی (سونوگرافی) غربالگری غیرتهاجمی افزایش ICP · حساس ولی غیراختصاصی
EEG مداوم تشنج غیرتشنجی · عمق کومای باربیتوراتی · پیش‌آگهی
اکسیژناسیون بافت مغز (PbtO₂) ایسکمی موضعی · در مراکز تخصصی
میکرودیالیز مغزی متابولیسم موضعی · تحقیقاتی و تخصصی

و یکی که نباید فراموش شود: EEG

تشنج غیرتشنجی در بیمار بدحال، شایع‌تر از تصور است — و هیچ حرکت قابل‌مشاهده‌ای ندارد.

به آن فکر کن در: کاهش هوشیاری غیرقابل‌توضیح · بهبود نیافتن پس از تشنج · پس از ایست قلبی · آسیب مغزی، سکته، خونریزی، و سپسیس

تنها راه تشخیص، EEG است.

وضعیت صرعی.


درمان پلکانی افزایش ICP

پلهٔ اول — ساده، رایگان، و اغلب نادیده‌گرفته‌شده

۱. وضعیت

  • سر ۳۰ درجه بالا
  • در خط وسط — چرخش گردن، تخلیهٔ وریدی را مختل می‌کند
  • کالر گردنی تنگ را باز کن یا جایگزین کن
  • و بند لولهٔ تراشه را چک کن — اگر دور گردن سفت است، ICP بالا می‌رود

۲. آرام‌سازی و بی‌دردی کافی

درد، سرفه، تقلا، و ناهماهنگی با ونتیلاتور — همه ICP را بالا می‌برند.

۳. نورموکاپنی — PaCO₂ در محدودهٔ طبیعی

۴. نورموترمی — تب را فعالانه درمان کن؛ هر درجه، متابولیسم مغز را بالا می‌برد

۵. کنترل تشنج

۶. اکسیژناسیون کافی — هیپوکسی، ICP را بالا می‌برد

۷. اجتناب از هیپوناترمی — سدیم در محدودهٔ طبیعی تا بالای طبیعی

۸. کنترل فشار خون — حفظ CPP

۹. مایع ایزوتونیک — محلول هیپوتونیک ممنوع

پلهٔ دوم

  • تخلیهٔ CSF از EVD، اگر گذاشته شده
  • اسموتراپی: سالین هایپرتونیک یا مانیتول — طبق پروتکل، با پایش سدیم و اسمولالیته
  • آرام‌سازی عمیق‌تر
  • و تصویربرداری مجدد — آیا ضایعهٔ قابل جراحی هست؟

پلهٔ سوم — با نوروسرجری و نوروکریتیکال

  • شل‌کنندهٔ عضلانی
  • کومای باربیتوراتی — با EEG
  • هیپوترمی درمانی — بحث‌برانگیز
  • کرانیکتومی دکمپرسیو
  • و هیپرونتیلاسیون کوتاه‌مدت فقط به‌عنوان پل در فتق قریب‌الوقوع

هیپرونتیلاسیون روتین ممنوع

انقباض عروق مغزی، ICP را پایین می‌آورد ولی ایسکمی می‌دهد.

فقط پل کوتاه‌مدت نجات تا رسیدن به درمان قطعی — و با پایش.


اسموتراپی

سالین هایپرتونیک مانیتول
مکانیسم گرادیان اسمزی · حجم داخل عروقی را حفظ می‌کند گرادیان اسمزی · دیورتیک اسمزی
همودینامیک بهتر در بیمار هیپوولمیک یا هیپوتانسیو می‌تواند افت فشار بدهد
پایش سدیم و اسمولالیته اسمولالیته، شکاف اسمولار، کلیه، و حجم
خطر هیپرناترمی · اسیدوز هیپرکلرمیک · میلینولیز با اصلاح سریع نارسایی کلیه · کم‌آبی · اثر بازگشتی
دسترسی ترجیحاً خط مرکزی برای غلظت بالا محیطی قابل‌قبول

انتخاب

در بیمار هیپوتانسیو یا هیپوولمیک، سالین هایپرتونیک معمولاً ترجیح دارد.

در بیمار پرحجم، مانیتول گزینه است.

و دوز و پروتکل، طبق مرکز.

و اثر بازگشتی (rebound)

با قطع ناگهانی اسموتراپی — به‌ویژه در مغز با سد خونی-مغزی مختل — ممکن است ICP دوباره بالا برود.

کاهش تدریجی و پایش.


اهداف فیزیولوژیک

در آسیب مغزی شدید

متغیر هدف معمول
ICP زیر آستانهٔ تعیین‌شده (طبق پروتکل، معمولاً حدود ۲۰–۲۲)
CPP در محدودهٔ هدف — نه خیلی پایین (ایسکمی)، نه خیلی بالا (ARDS و اختلال اتورگولاسیون)
PaO₂ نورموکسی — از هیپراکسی هم بپرهیز
PaCO₂ نورموکاپنی
سدیم طبیعی تا کمی بالا · هیپوناترمی ممنوع
قند طبیعی · هم هیپو و هم هیپرگلیسمی زیان‌آور
دما نورموترمی · تب را درمان کن
هموگلوبین طبق آستانهٔ معمول — شواهد برای آستانهٔ بالاتر قطعی نیست

و دو چیزی که بیشترین آسیب را می‌زنند

هیپوتانسیون و هیپوکسی — حتی یک دوره.

ترومای سر · افزایش فشار داخل جمجمه.


سدیم و مغز

هیپوناترمی در بیمار با آسیب مغزی، خطرناک است

حتی افت خفیف سدیم، ادم مغزی را بدتر می‌کند.

علل شایع در این بیماران:

علت تفکیک
SIADH حجم طبیعی یا کمی بالا · سدیم ادرار بالا · اسمولالیتهٔ ادرار بالا
CSW (cerebral salt wasting) کاهش حجم · سدیم ادرار بالا · برون‌ده ادراری بالا
افراط در مایع هیپوتونیک اقتضای درمانی

تفکیک SIADH از CSW، بر پایهٔ وضعیت حجم است

و درمانشان متضاد:

  • SIADH: محدودیت مایع
  • CSW: جایگزینی نمک و مایع

اشتباه گرفتنشان، وضعیت را بدتر می‌کند.

هیپوناترمی.

و دیابت بی‌مزه

در آسیب هیپوتالاموس یا هیپوفیز و در مرگ مغزی — پلی‌اوری شدید با ادرار رقیق و هیپرناترمی.

درمان: جایگزینی آب آزاد و دسموپرسین.

هیپرناترمی.


فتق مغزی

نشانه‌های بالینی

  • مردمک گشاد یک‌طرفه و بی‌واکنش — فشار بر عصب سوم
  • رفلکس کوشینگ: فشار بالا، برادی‌کاردی، تنفس نامنظم — علامت دیررس
  • وضعیت دکورتیکه یا دسربره
  • افت سریع GCS
  • و در نهایت، آپنه و ایست

اقدام فوری — بدون انتظار برای تصویربرداری

۱. راه هوایی و اکسیژناسیون

۲. سر ۳۰ درجه بالا، خط وسط، کالر باز

۳. اسموتراپی — سالین هایپرتونیک یا مانیتول

۴. هیپرونتیلاسیون کوتاه‌مدت — به‌عنوان پل

۵. تخلیهٔ CSF اگر EVD هست

۶. تماس فوری با نوروسرجری

۷. و سپس CT


پایش پس از ایست قلبی

مغز، ارگان هدف اصلی است

  • کنترل دقیق دما — طبق پروتکل
  • نورموکسی و نورموکاپنی
  • فشار خون کافی
  • کنترل تشنج — و EEG در شک به تشنج غیرتشنجی (که پس از ایست شایع است)
  • قند در محدودهٔ طبیعی
  • و پیش‌آگهی عصبی را زود نگیر — ارزیابی چندوجهی و با تأخیر کافی

مراقبت پس از احیا.


خونریزی زیر عنکبوتیه

دو مسئلهٔ خاص

۱. خونریزی مجدد — بیشترین خطر در ساعات اولیه · کنترل فشار و درمان قطعی آنوریسم (کویل یا کلیپ) زودهنگام

۲. ایسکمی تأخیری مغزی (DCI) — معمولاً روز ۴ تا ۱۴ · مرتبط با وازواسپاسم

  • نیمودیپین — تنها دارویی با سود اثبات‌شده بر پیامد
  • پایش بالینی و داپلر ترانس‌کرانیال
  • حفظ یوولمی — نه هایپرولمی پیشگیرانه
  • و در DCI مستقر، افزایش فشار و مداخلهٔ اندوواسکولار با تیم تخصصی

سردرد و خونریزی زیر عنکبوتیه.


در ویزیت روزانه

پنج سؤال عصبی

۱. معاینهٔ عصبی امروز چطور است — و نسبت به دیروز؟

۲. آیا چیزی معاینه را کور می‌کند؟ (آرام‌بخش، شل‌کننده)

۳. اهداف فیزیولوژیک (CPP، CO₂، سدیم، دما، قند) در محدوده‌اند؟

۴. آیا چیزی ICP را بالا می‌برد که قابل اصلاح است؟ (کالر، وضعیت، درد، تب، تشنج)

۵. آیا هوشیاری با وضعیت بالینی می‌خواند؟ — اگر نه، EEG

و یک یادآوری

پیچیده‌ترین پایش، جایگزین معاینهٔ سریال و دقیق نمی‌شود — و ساده‌ترین مداخلات (وضعیت سر، کالر، تب، درد) اغلب بیشترین اثر را دارند.

مرتبط: افزایش فشار داخل جمجمه · ترومای سر · مراقبت پس از احیا

آزمون کوتاه

یک گزینه را انتخاب کن؛ پاسخ و توضیح بلافاصله نمایش داده می‌شود.

۱. فشار پرفیوژن مغز (CPP) چگونه محاسبه می‌شود و چرا مهم‌تر از ICP است؟

ICP برابر ۲۵ با MAP برابر ۹۰ (CPP = ۶۵) وضعیت بسیار بهتری است از ICP برابر ۲۰ با MAP برابر ۷۰ (CPP = ۵۰). پس هم ICP را پایین بیاور و هم MAP را حفظ کن. و نکتهٔ فنی مهم: ترانسدیوسر فشار شریانی باید در سطح سوراخ گوش (tragus) صفر شود، نه دهلیز راست — وگرنه CPP محاسبه‌شده غلط است.

۲. دکترین Monro-Kellie چه می‌گوید؟

این توضیح می‌دهد چرا منحنی فشار-حجم غیرخطی است: در ابتدا، افزایش حجم (توده، ادم، خون) با جابه‌جایی CSF و خون وریدی جبران می‌شود و ICP کم بالا می‌رود. ولی وقتی ظرفیت جبران تمام شد، یک افزایش کوچک حجم، افزایش عظیم ICP می‌دهد — و بیمار ناگهان بد می‌شود.

۳. چرا هیپرونتیلاسیون روتین در افزایش ICP توصیه نمی‌شود؟

کاهش PaCO₂ → انقباض عروق مغزی → حجم خون مغز کم → ICP پایین — ولی هم‌زمان جریان خون و اکسیژن‌رسانی مغز کم می‌شود. در مغز از پیش آسیب‌دیده، این ایسکمی ثانویه می‌دهد. هدف: نورموکاپنی. هیپرونتیلاسیون فقط پل کوتاه‌مدت نجات در فتق قریب‌الوقوع، تا رسیدن به درمان قطعی.

۴. در بیمار ICU با هوشیاری نامتناسب با وضعیت بالینی، چه تشخیصی باید رد شود؟

تشنج غیرتشنجی در بیماران بدحال شایع‌تر از تصور است — به‌ویژه پس از آسیب مغزی، سکته، خونریزی، سپسیس، و ایست قلبی. هیچ حرکت تشنجی قابل‌مشاهده‌ای ندارد و تنها راه تشخیص، EEG است. در هر بیمار با کاهش هوشیاری غیرقابل‌توضیح یا بهبود نیافتن پس از تشنج، به آن فکر کن.

۵. در درمان پلکانی افزایش ICP، کدام اقدامات ساده و اولیه‌اند؟

پلهٔ اول، ساده و رایگان است — و اغلب نادیده گرفته می‌شود. کالر گردنی تنگ، تخلیهٔ وریدی مغز را مختل می‌کند و ICP را بالا می‌برد. همین‌طور سر خم‌شده یا چرخیده، درد و سرفه، تب، و تشنج. درمان‌های تهاجمی (اسموتراپی، کومای باربیتوراتی، کرانیکتومی) در پله‌های بعدی می‌آیند.

منابع و گایدلاین‌ها ۳
  1. Guidelines for the Management of Severe Traumatic Brain Injury, 4th edition — Brain Trauma Foundation (2016)
  2. Consensus summary statement of the International Multidisciplinary Consensus Conference on Multimodality Monitoring in Neurocritical Care — Neurocritical Care Society / ESICM (2014)
  3. Seizures and status epilepticus in critical care — Neurocritical Care Society guidance — Neurocritical Care Society (2023)
برای مطالعهٔ بیشتر ۲
  • Brain Trauma Foundation Guidelines گایدلاین
  • Neurocritical Care Society — Guidelines گایدلاین