Resuscitation Fellow مرجع فارسی احیا، اورژانس و مراقبت‌های بحرانی

خانه › آموزش › آرام‌سازی، بی‌دردی و دلیریوم در بخش ویژه

آرام‌سازی، بی‌دردی و دلیریوم در بخش ویژهSedation, Analgesia and Delirium in the ICU

مراقبت ویژهبازبینی: ۱۳ مهر ۱۴۰۵· ۹ دقیقه مطالعه

درد را اول درمان کن، سپس آرام‌سازی سبک. و دلیریوم را فعالانه بسنج — چون نوع هایپواکتیو آن شایع‌تر، خطرناک‌تر، و تقریباً همیشه از قلم می‌افتد.

گزارش اشکال در این مطلب

◉ ۳۰ ثانیهٔ اول — همین حالا

  1. بی‌دردی اول (analgesia-first) — بسیاری از «بی‌قراری‌ها» درد است.
  2. هدف آرام‌سازی را بنویس و روزانه بازبینی کن — RASS هدف.
  3. قطع یا کاهش روزانهٔ آرام‌بخش و ارزیابی بیدار.
  4. دلیریوم را با ابزار بسنج — CAM-ICU یا ICDSC — نه با حدس.
  5. بستهٔ ABCDEF را روزانه اجرا کن.
  6. بنزودیازپین را به حداقل برسان — با دلیریوم بیشتر همراه است.

★ نشانه‌های خطر — اگر هست، سطح مراقبت را بالا ببر

  • آرام‌سازی عمیق بدون اندیکاسیون روشن.
  • دلیریوم هایپواکتیو — بیمار آرام و بی‌تفاوت، که نادیده گرفته می‌شود.
  • اسیدوز متابولیک، رابدومیولیز و آریتمی روی پروپوفول — سندرم انفوزیون پروپوفول.
  • بیمار فلج‌شده با آرام‌سازی ناکافی — آگاهی حین فلج.
  • علت طبی دلیریوم که بررسی نشده.
  • بنزودیازپین به‌عنوان آرام‌بخش خط اول.

چارچوب: بستهٔ ABCDEF

ICU Liberation Bundle

حرف جزء
A Assess, prevent and manage pain
B Both SAT and SBT — قطع روزانهٔ آرام‌بخش و آزمون تنفس
C Choice of analgesia and sedation
D Delirium: assess, prevent and manage
E Early mobility and exercise
F Family engagement and empowerment

اجرای این بسته با مرگ‌ومیر کمتر، دلیریوم کمتر، روزهای بدون ونتیلاتور بیشتر، و بازگشت بهتر به عملکرد همراه بوده است.

و اجرای همهٔ اجزا، مهم‌تر از اجرای کامل یک جزء است.


درد — اول

آرام‌بخش، درد را از بین نمی‌برد

فقط توانایی بیان آن را می‌گیرد.

بیمار لوله‌گذاری‌شده نمی‌تواند بگوید درد دارد — و بی‌قراری‌اش به‌عنوان «نیاز به آرام‌بخش بیشتر» تفسیر می‌شود.

نتیجه: بیمار با درد، عمیقاً آرام‌شده — که هم غیراخلاقی است و هم پیامد را بدتر می‌کند.

ارزیابی درد

بیمار هوشیار و قادر به ارتباط: مقیاس عددی یا دیداری.

بیمار غیرکلامی: ابزارهای رفتاری — که به حالت صورت، حرکات بدن، تنش عضلانی، و هماهنگی با ونتیلاتور نگاه می‌کنند.

و علائم حیاتی، به‌تنهایی شاخص خوبی برای درد نیستند.

منابع درد که فراموش می‌شوند

لولهٔ تراشه و ساکشن · تغییر وضعیت و فیزیوتراپی · درن‌ها و کاتترها · زخم فشاری · بی‌حرکتی و سفتی مفاصل · احتباس ادرار و یبوست · و پروسیجرهای روزمره

بی‌دردی پیش از پروسیجر — نه پس از آن.

راهبرد

  • اوپیوئید پایهٔ درمان در ICU است
  • مسکن غیراوپیوئیدی (پاراستامول، و در صورت امکان دیگران) برای کاهش دوز اوپیوئید
  • بلوک منطقه‌ای در موقعیت مناسب (شکستگی دنده، جراحی) (بلوک‌های عصبی)
  • کتامین دوز پایین به‌عنوان کمکی
  • و ارزیابی مکرر و تیتر

کنترل درد در اورژانس.


آرام‌سازی — کمترین لازم

هدف را بنویس

با مقیاسی مانند RASS (Richmond Agitation-Sedation Scale):

هدف در اکثر بیماران: آرام، بیدار یا به‌راحتی بیدارشدنی، و قادر به تعامل — نه بیهوش.

هدف را در پرونده بنویس و روزانه بازبینی کن — و پرستاری بر پایهٔ آن تیتر کند.

آرام‌سازی عمیق، هزینه دارد

کِی آرام‌سازی عمیق لازم است

موقتاً و با اندیکاسیون روشن:

  • ARDS شدید با نیاز به تهویهٔ محافظ سخت‌گیرانه
  • شل‌کنندهٔ عضلانی (که بدون آرام‌سازی عمیق غیراخلاقی است)
  • افزایش فشار داخل جمجمه
  • وضعیت صرعی مقاوم
  • ناپایداری شدید همودینامیک

و هر روز بپرس: آیا هنوز لازم است؟

انتخاب دارو

دارو مزیت خطر
پروپوفول شروع و قطع سریع · کنترل عالی · ضدتشنج افت فشار · سندرم انفوزیون پروپوفول · کالری چربی · هیپرتری‌گلیسیریدمی
دکسمدتومیدین آرام‌سازی سبک با حفظ هوشیاری و تنفس · دلیریوم کمتر برادی‌کاردی و افت فشار · آرام‌سازی عمیق نمی‌دهد
میدازولام پایداری همودینامیک نسبی · ضدتشنج تجمع شدید در انفوزیون طولانی و نارسایی کلیه و کبد · دلیریوم بیشتر · بیداری طولانی
کتامین حفظ همودینامیک و تنفس · بی‌دردی · مفید در آسم افزایش ترشح · اثرات روان‌شناختی
اوپیوئید بی‌دردی و آرام‌سازی سبک تجمع · ایلئوس · تحمل

به‌روزرسانی ۲۰۲۵: دکسمدتومیدین بر پروپوفول

برای آرام‌سازی سبک در بزرگسال تحت تهویهٔ مکانیکی، به‌روزرسانی متمرکز ۲۰۲۵ دکسمدتومیدین را بر پروپوفول ترجیح می‌دهد — با وجود خطر برادی‌کاردی، به‌دلیل دلیریوم کمتر و رسیدن بهتر به هدف آرام‌سازی.

این یک ترجیح است، نه قاعدهٔ مطلق: در بیمار با برادی‌کاردی یا نیاز به آرام‌سازی عمیق، پروپوفول همچنان جای خود را دارد.

بنزودیازپین را به حداقل برسان

با دلیریوم بیشتر، تهویهٔ طولانی‌تر، و بستری بیشتر همراه است.

استثناها: ترک الکل یا بنزودیازپین · وضعیت صرعی · نیاز به آرام‌سازی عمیق با بی‌ثباتی همودینامیک

سندرم ترک الکل و مواد.

سندرم انفوزیون پروپوفول

نادر ولی کشنده.

تابلو: اسیدوز متابولیک توضیح‌نیافته (زودترین نشانه) · رابدومیولیز و CK بالا · هیپرکالمی · نارسایی کلیه · آریتمی و نارسایی قلب · هیپرتری‌گلیسیریدمی

عوامل خطر: دوز بالا و مدت طولانی · سن پایین · بیماری بحرانی · کاتکولامین و کورتیکواستروئید هم‌زمان · دریافت کالری ناکافی

اقدام: قطع فوری پروپوفول و مراقبت حمایتی (و گاهی RRT).

پیشگیری: محدود کردن دوز و مدت · پایش گاز خون، لاکتات، CK، و تری‌گلیسیرید · و کالری کافی

قطع روزانهٔ آرام‌بخش (SAT)

هر روز، مگر منع

قطع یا کاهش چشمگیر آرام‌بخش و ارزیابی بیمار در حالت بیدار.

با کاهش مدت تهویه، بستری کوتاه‌تر، و پیامد بهتر همراه است.

و هم‌زمان با آزمون تنفس خودبه‌خودی (SBT) — که با هم اثر بیشتری دارند.

جداسازی از ونتیلاتور.

منع‌های موقت SAT

شل‌کنندهٔ عضلانی فعال · افزایش فشار داخل جمجمه · ایسکمی فعال قلب · ناپایداری شدید · وضعیت صرعی · و بیمار در ترک فعال

در بقیهٔ موارد، انجامش بده.

تحمل و ترک

در آرام‌سازی طولانی

تحمل ایجاد می‌شود و دوزها بالا می‌روند — و سپس قطع ناگهانی، سندرم ترک می‌دهد:

آژیتاسیون، تاکی‌کاردی، تعریق، لرزش، اسهال، و گاهی تشنج

کاهش تدریجی و گاهی تبدیل به داروی خوراکی طولانی‌اثر لازم است — با پروتکل و داروساز بالینی.


اضطراب

موضوع تازهٔ به‌روزرسانی ۲۰۲۵

اضطراب در بیمار بخش ویژه، سال‌ها زیر سایهٔ «آرام‌سازی» گم شده بود — و اغلب با افزایش دوز آرام‌بخش پاسخ می‌گرفت.

به‌روزرسانی ۲۰۲۵ آن را به‌عنوان یک هدف مستقل مطرح کرده است.

و بنزودیازپین پاسخ آن نیست

شواهد برای تجویز بنزودیازپین در درمان اضطراب بیمار ICU کافی نیست — و هزینه‌اش (دلیریوم، تهویهٔ طولانی‌تر) شناخته‌شده است.

آنچه توصیه می‌شود

  • ارزیابی با ابزار معتبر — نه حدس زدن از روی چهره یا ضربان
  • مداخلات غیردارویی: موسیقی و واقعیت مجازی در مطالعات بررسی شده‌اند
  • و پیش از هر چیز، علت‌های قابل‌رفع: درد، تشنگی، تنگی نفس، ناتوانی در ارتباط، بی‌خوابی، و ندانستن اینکه چه بر او می‌گذرد

و ساده‌ترین مداخله

با بیمار حرف بزن. بگو کجاست، چه شده، چه روزی است، و قدم بعدی چیست — حتی اگر مطمئن نیستی چقدر می‌شنود.

بیمار لوله‌گذاری‌شده‌ای که نمی‌تواند حرف بزند، به راه ارتباطی نیاز دارد: تخته‌حروف، کارت تصویری، یا کاغذ و قلم. ارتباط با خانواده در ICU


دلیریوم

شایع، جدی، و قابل‌پیشگیری

در بیماران ICU بسیار شایع است — و با:

  • مرگ‌ومیر بالاتر
  • بستری طولانی‌تر
  • اختلال شناختی طولانی‌مدت پس از ترخیص
  • و PTSD

همراه است.

سه نوع

نوع تابلو نکته
هایپواکتیو آرام، بی‌تفاوت، کم‌تعامل، خواب‌آلود شایع‌ترین · بدترین پیامد · تقریباً همیشه از قلم می‌افتد
هایپراکتیو بی‌قرار، آژیته، تلاش برای کشیدن لوله کمتر شایع · بیشتر دیده می‌شود
مختلط نوسان بین دو حالت شایع

دلیریوم هایپواکتیو، «بیمار خوب» نیست

تیم آن را «آرام و راحت» تفسیر می‌کند — در حالی که بیمار دچار اختلال حاد مغزی است.

تنها راه پیدا کردنش، سنجش فعال است.

سنجش

با ابزار، نه با حدس

CAM-ICU یا ICDSC — در هر شیفت.

CAM-ICU چهار جزء را می‌سنجد:

۱. شروع حاد یا سیر نوسانی ۲. اختلال توجه (هستهٔ تشخیص) ۳. تغییر سطح هوشیاری ۴. تفکر آشفته

و پیش از آن، سطح آرام‌سازی (RASS) را بسنج — بیمار عمیقاً آرام‌شده قابل ارزیابی نیست.

علل — که باید بگردی

دلیریوم یک علامت است

دسته نمونه
عفونت سپسیس · پنومونی · UTI
متابولیک هیپوگلیسمی · هیپوناترمی · اورمی · نارسایی کبد · هیپرکلسمی
تنفسی هیپوکسی · هیپرکاپنی
دارو بنزودیازپین · آنتی‌کولینرژیک · اوپیوئید · استروئید · و قطع ناگهانی داروی خانگی
ترک الکل، بنزودیازپین، نیکوتین
عصبی سکته · تشنج (از جمله غیرتشنجی) · خونریزی
درد و ناراحتی درد درمان‌نشده · احتباس ادرار · یبوست
محیطی محرومیت از خواب · بی‌حرکتی · نبود عینک و سمعک

و یک جملهٔ عملی

در هر بیمار با دلیریوم تازه، قند و اکسیژن را بسنج، داروها را مرور کن، و عفونت را بگرد.

دلیریوم.

پیشگیری و درمان — غیردارویی

مؤثرترین مداخلات، دارویی نیستند

  • جهت‌دهی — ساعت، تقویم، نام بردن روز و مکان
  • عینک و سمعک بیمار را به او برگردان — ساده و به‌شدت مؤثر
  • چرخهٔ خواب و بیداری — نور روز در روز، تاریکی و سکوت در شب
  • کاهش سروصدا و آلارم‌های غیرضروری
  • تحرک زودهنگام (ضعف اکتسابی ICU)
  • حضور خانواده و اشیای آشنا
  • کاهش آرام‌بخش — به‌ویژه بنزودیازپین
  • درمان درد
  • کاهش محدودسازی فیزیکی
  • و درمان علل طبی

و دارو — جایگاه محدود

هیچ دارویی به‌طور اثبات‌شده از دلیریوم پیشگیری نمی‌کند یا مدتش را کوتاه نمی‌کند — از جمله هالوپریدول و آنتی‌سایکوتیک‌های جدیدتر.

جایگاه آنتی‌سایکوتیک: فقط برای آشفتگی خطرناک یا دیسترس شدید که به مداخلات غیردارویی پاسخ نداده — و با کمترین دوز و کوتاه‌ترین مدت.

و بنزودیازپین، دلیریوم را بدتر می‌کند — مگر در ترک الکل یا بنزودیازپین.

و در ترخیص، آنتی‌سایکوتیک را قطع کن

یکی از شایع‌ترین خطاهای انتقال مراقبت: بیمار با آنتی‌سایکوتیکی که برای دلیریوم شروع شده ترخیص می‌شود و ماه‌ها ادامه می‌یابد.

در برگهٔ ترخیص، صریح بنویس که موقت بوده و باید قطع شود.


خواب

محرومیت از خواب، هم علت است و هم پیامد

محیط ICU خواب را تقریباً غیرممکن می‌کند: نور، صدا، آلارم، مداخلات شبانه.

مداخلات ساده:

  • گروه‌بندی مراقبت‌ها تا شب‌ها کمتر مزاحم شوی
  • کاهش نور و صدا در شب
  • گوش‌گیر و چشم‌بند — با شواهدی از کاهش دلیریوم
  • پرهیز از پروسیجر غیرضروری شبانه
  • و نور روشن در روز

و داروی خواب، راه‌حل نیست

آرام‌بخش خواب فیزیولوژیک نمی‌دهد — و معماری خواب را مختل می‌کند.

ملاتونین را به‌روزرسانی ۲۰۲۵ به‌عنوان مداخله‌ای کم‌خطر برای بهتر کردن کیفیت خواب و کاهش دلیریوم پیشنهاد می‌کند — هرچند دوز بهینه هنوز روشن نیست.

با این حال مداخلات محیطی، پایه‌اند — هیچ قرصی جای تاریکی و سکوت شب را نمی‌گیرد.


شل‌کنندهٔ عضلانی

بدون آرام‌سازی عمیق، غیراخلاقی است

بیمار فلج‌شدهٔ بیدار، یک فاجعهٔ انسانی است — و منبع شناخته‌شدهٔ PTSD.

قوانین:

  • آرام‌سازی عمیق، پیش از و در تمام طول فلج
  • ارزیابی عمق آرام‌سازی — که با مقیاس رفتاری ممکن نیست؛ از پایش عینی (در صورت وجود) و قضاوت محافظه‌کارانه استفاده کن
  • مراقبت چشم — پلک بسته نمی‌شود
  • پیشگیری از زخم فشاری و ترومبوز
  • قطع در اولین فرصت
  • و پایش عمق بلوک با train-of-four

وضعیت دمر و درمان‌های نجات · ضعف اکتسابی ICU.


خانواده

جزء F — و اغلب نادیده گرفته می‌شود

حضور خانواده:

  • دلیریوم را کاهش می‌دهد
  • اطلاعات حیاتی می‌دهد (وضعیت پایه، داروها، خواسته‌ها)
  • و برای خود خانواده، اضطراب و PTSD کمتر می‌آورد

سیاست ویزیت باز یا منعطف، بخشی از درمان است — نه یک امتیاز.

ویزیت خانواده و ارتباط در ICU.


در ویزیت روزانه

شش سؤال

۱. درد بیمار ارزیابی و درمان شده؟

۲. هدف آرام‌سازی چیست و آیا هنوز مناسب است؟

۳. امروز SAT و SBT انجام شد؟

۴. دلیریوم امروز سنجیده شد؟ — و اگر مثبت، علتش بررسی شد؟

۵. بیمار امروز از تخت بیرون آمد؟

۶. خانواده چه زمانی و چه چیزی فهمیده؟

و یک معیار ساده برای کیفیت

چند درصد بیماران ICU امروز بیدار، بدون درد، بدون دلیریوم، و در حال حرکت‌اند؟

این عدد، بیش از هر شاخص دیگری، کیفیت مراقبت را نشان می‌دهد.

مرتبط: دلیریوم · ضعف اکتسابی ICU · جداسازی از ونتیلاتور

آزمون کوتاه

یک گزینه را انتخاب کن؛ پاسخ و توضیح بلافاصله نمایش داده می‌شود.

۱. اصل «analgesia-first» در ICU به چه معناست؟

آرام‌بخش، درد را از بین نمی‌برد — فقط توانایی بیان آن را می‌گیرد. بیمار لوله‌گذاری‌شده نمی‌تواند بگوید درد دارد، و بی‌قراری‌اش به‌عنوان «نیاز به آرام‌بخش بیشتر» تفسیر می‌شود. رویکرد درست: ارزیابی درد با ابزار مناسب (در بیمار غیرکلامی، ابزارهای رفتاری)، درمان کافی، و سپس کمترین آرام‌سازی لازم.

۲. کدام نوع دلیریوم در ICU شایع‌تر است و چرا خطرناک‌تر؟

بیمار آرام، بی‌تفاوت، و کم‌تعامل — که تیم آن را «خوب» تفسیر می‌کند. دلیریوم هایپواکتیو با مرگ‌ومیر بالاتر و اختلال شناختی طولانی‌تر همراه است. و تنها راه پیدا کردنش، سنجش فعال با ابزار (CAM-ICU یا ICDSC) است — نه مشاهدهٔ گذرا.

۳. بستهٔ ABCDEF در ICU شامل چیست؟

A — ارزیابی و درمان درد · B — هم قطع روزانهٔ آرام‌بخش (SAT) و هم آزمون تنفس خودبه‌خودی (SBT) · C — انتخاب آرام‌بخش مناسب · D — پایش و مدیریت دلیریوم · E — تحرک زودهنگام · F — مشارکت خانواده. اجرای این بسته با مرگ‌ومیر کمتر، دلیریوم کمتر، و روزهای بدون ونتیلاتور بیشتر همراه بوده است.

۴. سندرم انفوزیون پروپوفول چگونه تظاهر می‌کند؟

نادر ولی کشنده. عوامل خطر: دوز بالا، مدت طولانی، سن پایین، بیماری بحرانی، کاتکولامین و کورتیکواستروئید هم‌زمان، و دریافت کالری ناکافی. نشانهٔ زودرس: اسیدوز متابولیک توضیح‌نیافته و افزایش لاکتات. اقدام: قطع فوری پروپوفول و مراقبت حمایتی. پیشگیری: محدود کردن دوز و مدت، و پایش CK و گاز خون.

۵. در پیشگیری و درمان دلیریوم ICU، مؤثرترین مداخلات کدام‌اند؟

هیچ دارویی به‌طور اثبات‌شده از دلیریوم پیشگیری نمی‌کند یا مدتش را کوتاه نمی‌کند. آنچه کار می‌کند، مجموعه‌ای از مداخلات ساده و غیردارویی است. آنتی‌سایکوتیک جایگاه محدودی دارد — برای آشفتگی خطرناک یا دیسترس شدید، نه به‌عنوان درمان خود دلیریوم.

منابع و گایدلاین‌ها ۴
  1. Clinical Practice Guidelines for the Prevention and Management of Pain, Agitation/Sedation, Delirium, Immobility, and Sleep Disruption in Adult Patients in the ICU (PADIS) — Society of Critical Care Medicine (2018)
  2. A Focused Update to the PADIS Guidelines — anxiety, agitation/sedation, delirium, immobility and sleep — Society of Critical Care Medicine (2025)
  3. Delirium: prevention, diagnosis and management in hospital and long-term care (CG103) — NICE (2023)
  4. ICU Liberation Bundle (A-F) — SCCM (2024)
برای مطالعهٔ بیشتر ۲