Resuscitation Fellow مرجع فارسی احیا، اورژانس و مراقبت‌های بحرانی

خانه › پروسیجرها و چک‌لیست‌ها › آرام‌سازی دارویی اضطراری

آرام‌سازی دارویی اضطراریRapid Tranquillisation

روان‌پزشکیبازبینی: ۱۰ مهر ۱۴۰۵· ۸ دقیقه مطالعه

یک پروسیجر پرخطر است، نه راهی برای ساکت کردن بیمار. هدف، بیمار آرام و قابل ارزیابی است — نه بیهوش. و پس از تجویز، پایش مثل آرام‌سازی پروسیجرال.

گزارش اشکال در این مطلب

اندیکاسیون Indications

  • خطر فوری آسیب به بیمار یا دیگران، پس از شکست آرام‌سازی کلامی
  • آشفتگی شدید که ارزیابی و درمان نجات‌دهنده را ناممکن کرده
  • آشفتگی ناشی از علت طبی که خودش در حال درمان است و کنترل موقت لازم دارد

منع مصرف Contraindications

  • هنوز آرام‌سازی کلامی امتحان نشده — مگر خطر فوری و شدید
  • علت طبی برگشت‌پذیر رد نشده — هیپوگلیسمی، هیپوکسی، دلیریوم
  • نبود امکان پایش فیزیولوژیک پس از تجویز
  • نبود تجهیزات احیا و راه هوایی
  • منع اختصاصی دارو: QTc طولانی، نارسایی تنفسی، مسمومیت با سداتیو

تجهیزات Equipment

  • پایش: ECG، SpO₂، فشار خون غیرتهاجمی، و دما
  • اکسیژن و ساکشن
  • بگ-والو-ماسک و ست راه هوایی
  • دسترسی وریدی (در صورت امکان)
  • فلومازنیل و آنتی‌کولینرژیک (برای دیستونی حاد) در دسترس
  • گلوکومتر
  • تیم کافی و آموزش‌دیده

چک‌لیست پیش از اقدام Pre-procedure checklist

علامت‌ها فقط در مرورگر خودت ذخیره می‌شوند.

گام‌به‌گام Step by step

  1. آرام‌سازی کلامی را کامل امتحان کن

    یک نفر صحبت کند، لحن آرام، فاصلهٔ محترمانه، گوش دادن، و پیشنهاد مشخص. در اکثر موارد همین کافی است.

    ★ رفتن مستقیم سراغ دارو، هم غیرضروری است و هم رابطه با بیمار را برای ادامهٔ درمان خراب می‌کند.

  2. علت طبی را رد یا درمان کن

    قند خون و SpO₂ — در هر بیمار آشفته. سپس دلیریوم، مسمومیت، ترک، درد، و احتباس ادرار.

    ★ آرام‌بخش در بیمار هیپوکسیک یا هیپوگلیسمیک، تشخیص را پنهان می‌کند و وضعیت را بدتر.

  3. مسیر خوراکی را اول پیشنهاد بده

    اگر بیمار می‌پذیرد، خوراکی ترجیح دارد: کم‌تهاجمی‌تر، و حفظ‌کنندهٔ عاملیت بیمار.

  4. دارو را با پایین‌ترین دوز مؤثر انتخاب و تجویز کن

    انتخاب بر پایهٔ سن، علت احتمالی، بیماری زمینه‌ای، داروهای فعلی، و پروتکل مرکز. در سالمند، دوز به‌مراتب کمتر.

    ★ در ترک الکل یا بنزودیازپین، بنزودیازپین درمان صحیح است — نه آنتی‌سایکوتیک.

  5. پس از تجویز، پایش کامل را شروع کن

    راه هوایی، تنفس، SpO₂، فشار، ضربان، دما، سطح هوشیاری — و ECG برای QTc.

    ★ بیمار آرام‌شده را رها نکن. بیشترین عوارض، پس از آرام شدن رخ می‌دهند.

  6. ارزیابی مجدد پیش از هر دوز بعدی

    اوج اثر هر دارو را بشناس و پیش از رسیدن به آن، دوز اضافه نده — شایع‌ترین علت آرام‌سازی بیش از حد.

  7. پس از آرام شدن، ارزیابی را کامل کن

    معاینهٔ کامل، آزمایش، ECG، شرح حال از همراهان، و جست‌وجوی علت زمینه‌ای. حالا تازه می‌توان ارزیابی کرد.

  8. با بیمار صحبت کن و همه‌چیز را مستند کن

    پس از بهبود، دربارهٔ آنچه رخ داد توضیح بده. و در پرونده: دلیل، داروها و دوزها، پایش، عوارض، و پاسخ.

اصل حاکم

یک پروسیجر پرخطر، نه راهی برای ساکت کردن

آرام‌سازی دارویی باید با همان جدیتی انجام شود که آرام‌سازی پروسیجرال انجام می‌شود:

ارزیابی پیش از اقدام · پایش · تجهیزات احیا · و فردی که فقط مسئول بیمار است.

و هدف

بیماری که آرام و قابل ارزیابی است — نه بیهوش.


پیش از دارو

سه کار

۱. آرام‌سازی کلامی — در اکثر موارد کافی است، و همیشه اول

۲. قند خون و SpO₂ — در هر بیمار آشفته

۳. علت را بگرد — دلیریوم، مسمومیت، ترک، درد، احتباس ادرار، عفونت

بیمار آشفته یا پرخاشگر.

آرام‌بخش، جایگزین تشخیص نیست

بیمار هیپوکسیک یا هیپوگلیسمیک که آرام‌بخش می‌گیرد، بدتر می‌شود — و تشخیصش پنهان.


انتخاب دارو — اصول، نه نسخه

بر پایهٔ علت احتمالی

وضعیت رویکرد کلی
ترک الکل یا بنزودیازپین بنزودیازپین — علت را درمان می‌کند
مسمومیت با محرک (کوکائین، آمفتامین) بنزودیازپین — و خنک‌سازی
سایکوز آنتی‌سایکوتیک ± بنزودیازپین
دلیریوم در سالمند دارو آخرین گزینه · پایین‌ترین دوز · مداخلات غیردارویی اول
علت نامشخص گزینهٔ کم‌خطرتر، دوز پایین، و تیتر

انتخاب دقیق دارو و دوز، طبق پروتکل مرکز — و با در نظر گرفتن سن، بیماری زمینه‌ای، داروهای فعلی، و بارداری.

ترکیب بنزودیازپین + آنتی‌سایکوتیک

اثر تجمعی بر دپرسیون تنفسی و افت فشار.

اگر هر دو لازم‌اند، دوز هر دو را کم کن و پایش را تشدید کن.

در سالمند

  • دوز به‌مراتب کمتر — گاهی یک‌چهارم دوز بزرگسال جوان
  • خطر بالای دلیریوم، زمین خوردن، و آسپیراسیون
  • و مداخلات غیردارویی را اول امتحان کن: نور، عینک و سمعک، حضور خانواده، درمان درد و احتباس ادرار

دلیریوم.


پایش پس از تجویز

بیمار آرام‌شده را رها نکن

بیشترین عوارض، پس از آرام شدن رخ می‌دهند — وقتی تحریک برداشته شده ولی دارو هنوز فعال است.

پایش:

متغیر چرا
راه هوایی و تنفس دپرسیون تنفسی، آسپیراسیون
SpO₂ —
فشار خون افت فشار
ضربان و ECG QTc و آریتمی
دما سندرم نورولپتیک بدخیم
سطح هوشیاری عمق آرام‌سازی
قند خون —

و یک نفر فقط مسئول بیمار باشد.

پیش از دوز بعدی، صبر کن

اوج اثر هر دارو و مسیر را بشناس — و پیش از رسیدن به آن، دوز اضافه نده.

«یک دوز دیگر» پیش از اوج اثر دوز قبلی، شایع‌ترین علت آرام‌سازی بیش از حد است.


عوارض — و اینکه چه کنیم

دیستونی حاد

اسپاسم دردناک عضلات: تورتیکولی (چرخش گردن)، تریسموس، چرخش چشم (oculogyric crisis)، و به‌ندرت اسپاسم حنجره — که اورژانس راه هوایی است.

بسیار ترسناک و دردناک برای بیمار.

درمان: آنتی‌کولینرژیک (مثل پروسیکلیدین) وریدی یا عضلانی — پاسخ ظرف دقایق.

این دارو باید در دسترس باشد هر جا که آنتی‌سایکوتیک تزریق می‌شود.

آکاتیزیا — و حلقهٔ معیوب

بی‌قراری حرکتی آزاردهنده — بیمار نمی‌تواند آرام بنشیند.

خطر: تیم آن را ادامهٔ آشفتگی تفسیر کند و دوز بیشتر بدهد → بدتر شدن.

آکاتیزیا با ناراحتی شدید و حتی افکار خودکشی همراه بوده است.

درمان: کاهش یا قطع دارو · بنزودیازپین یا بتابلوکر.

سندرم نورولپتیک بدخیم

تب + سفتی لوله‌سربی + اختلال هوشیاری + بی‌ثباتی اتونوم + CK بسیار بالا.

شروع تدریجی (روزها).

قطع دارو، خنک‌سازی، بنزودیازپین، مراقبت حمایتی — و ICU.

گرمازدگی و سندرم‌های هایپرترمیک.

و QTc

بسیاری از آنتی‌سایکوتیک‌ها QTc را طولانی می‌کنند.

خطر بیشتر در: چند دارو با هم · هیپوکالمی و هیپومنیزیمی (شایع در الکلی و سوءتغذیه) · بیماری قلبی · سایر داروهای طولانی‌کنندهٔ QTc

ECG پیش و پس از تجویز، در صورت امکان.


مهار فیزیکی همراه

اگر مهار لازم است

  • کوتاه‌ترین مدت ممکن
  • هرگز وزن روی قفسهٔ سینه یا شکم
  • وضعیت دمر را به حداقل برسان
  • پایش مداوم تنفس — خفگی وضعیتی
  • یک نفر فقط مسئول سر و راه هوایی
  • و مستندسازی دقیق

بیمار آشفته یا پرخاشگر.


پس از رویداد

سه کار

۱. ارزیابی کامل — حالا تازه می‌توان: معاینه، آزمایش، ECG، و شرح حال از همراهان

۲. صحبت با بیمار — پس از بهبود، توضیح بده چه شد و چرا. بسیاری از بیماران پس از مهار و آرام‌سازی، احساس تحقیر و خشم دارند، و این بر مراجعهٔ بعدی اثر می‌گذارد

۳. دبریفینگ تیم — به‌ویژه پس از رویدادهای دشوار یا آسیب به کارکنان

و مستندسازی

دلیل تصمیم · آنچه پیش از دارو امتحان شد · داروها، دوزها، مسیر، و زمان · پایش انجام‌شده · عوارض و پاسخ به آن‌ها · مدت و نوع مهار · و تصمیم فرد ارشد

این پرونده احتمالاً بازبینی خواهد شد — و مهم‌تر، همکار بعدی را راهنمایی می‌کند.

مرتبط: بیمار آشفته یا پرخاشگر · آرام‌سازی پروسیجرال · دلیریوم

عوارض Complications

  • دپرسیون تنفسی و آسپیراسیون
  • افت فشار
  • طولانی شدن QTc و آریتمی
  • دیستونی حاد — دردناک و ترسناک، ولی سریع قابل درمان
  • آکاتیزیا — بی‌قراری که با آشفتگی اشتباه می‌شود و منجر به دوز بیشتر
  • سندرم نورولپتیک بدخیم
  • تشدید دلیریوم — به‌ویژه در سالمند
  • آسیب روانی و از دست رفتن اعتماد بیمار

مراقبت پس از اقدام Aftercare

  • پایش فیزیولوژیک مداوم تا بازگشت کامل هوشیاری
  • ECG پس از آرام‌سازی، به‌ویژه با آنتی‌سایکوتیک
  • ارزیابی کامل بالینی و آزمایشگاهی
  • توضیح به بیمار پس از بهبود
  • مستندسازی دقیق — شامل دلیل، دوزها، پایش، و عوارض
  • دبریفینگ تیم پس از رویدادهای دشوار
منابع و گایدلاین‌ها ۳
  1. Violence and aggression: short-term management (NG10) — NICE (2015)
  2. Acute behavioural disturbance — RCEM best practice guideline — Royal College of Emergency Medicine (2022)
  3. Delirium: prevention, diagnosis and management (CG103) — NICE (2023)
برای مطالعهٔ بیشتر ۲

آزمون کوتاه

یک گزینه را انتخاب کن؛ پاسخ و توضیح بلافاصله نمایش داده می‌شود.

۱. هدف از آرام‌سازی دارویی اضطراری چیست؟

هدف، کاهش خطر فوری است تا بتوان بیمار را ارزیابی و درمان کرد. بیمار بیهوش، نه قابل ارزیابی است و نه ایمن — و خطر دپرسیون تنفسی و آسپیراسیون دارد. پس پایین‌ترین دوز مؤثر و تیتر کردن.

۲. در بیمار آشفته به‌دلیل ترک الکل، کدام گروه دارویی درمان صحیح است؟

بنزودیازپین علت زمینه‌ای را درمان می‌کند و از تشنج و دلیریوم ترمنس جلوگیری می‌کند. آنتی‌سایکوتیک در این وضعیت آستانهٔ تشنج را پایین می‌آورد و مشکل زمینه‌ای را درمان نمی‌کند. همین اصل در ترک بنزودیازپین هم صادق است. سندرم ترک.

۳. دیستونی حاد پس از آنتی‌سایکوتیک چگونه تظاهر می‌کند و درمانش چیست؟

دیستونی حاد ظرف ساعت‌ها تا روزها پس از آنتی‌سایکوتیک رخ می‌دهد: تورتیکولی، تریسموس، چرخش چشم (oculogyric crisis)، و در موارد نادر اسپاسم حنجره (که اورژانس راه هوایی است). بسیار دردناک و ترسناک است، ولی با آنتی‌کولینرژیک وریدی یا عضلانی ظرف دقایق برطرف می‌شود.

۴. آکاتیزیا چیست و چرا خطرناک است؟

بیمار نمی‌تواند آرام بنشیند و احساس بی‌قراری درونی شدید دارد. اگر تیم آن را ادامهٔ آشفتگی تفسیر کند و دوز بیشتر بدهد، وضعیت بدتر می‌شود — یک حلقهٔ معیوب خطرناک. آکاتیزیا با ناراحتی شدید و حتی افکار خودکشی همراه بوده است. درمان: کاهش یا قطع دارو، و در صورت نیاز بنزودیازپین یا بتابلوکر.

۵. چرا ECG پس از آرام‌سازی با آنتی‌سایکوتیک مهم است؟

خطر وقتی بیشتر است که: چند دارو با هم، بیمار با اختلال الکترولیت (هیپوکالمی، هیپومنیزیمی — شایع در الکلی و سوءتغذیه)، بیماری قلبی زمینه‌ای، یا داروهای دیگر طولانی‌کنندهٔ QTc. در صورت امکان، ECG پیش و پس از تجویز.

سلب مسئولیت

این مطالب صرفاً برای آموزش کادر درمان تهیه شده و جایگزین قضاوت بالینی، پروتکل بیمارستان محل خدمت شما یا مشورت با متخصص نیست. پیش از اجرای هر دوز یا مداخله، آن را با منبع رسمی و پروتکل مرکز خود تطبیق دهید.